Bir vaxtlar böyük bir ölkənin böyük bir kralı vardı. Bu kralın dörd arvadı var idi. Kral ən çox dördüncü arvadını sevir, bir dediyini iki etmirdi.
Kral üçüncü arvadını da çox sevirdi. Üstəlik gözəl olduğu üçün də onu çox qısqanırdı.
Kral ikinci arvadını da çox sevirdi. Çünki o, krala həmişə xoş davranırdı. Həm də çox ağıllı və səbirli idi. Buna görə də nə dərdi olsa onun yanına gedirdi.

Ancaq kral birinci arvadını heç sevmirdi. Halbuki birinci arvadı kralı çox sevirdi...
Bir gün Kral ölümcül bir xəstəliyə tutuldu. Artıq öləcəyini başa düşən kral arvadlarından hansının onunla ölmək istədiyini öyrənmək istədi. Çünki kral ölümdən çox qorxurdu və bu "səfərə" tək getmək istəmirdi. Odur ki, kral əvvəlcə ən çox sevdiyi dördüncü arvadını yanına çağırdı. Fikrini onunla bölüşdü. Ancaq sözü ağzında qurtarmamış sevimli arvadı ona yox cavabını verdi. Bu cavab kralın ürəyinə bir ox kimi sancıldı.
Növbə üçüncü arvada çatdı. Kral üçüncü arvadında:
- Ömrüm boyu səni çox sevdim. Mənimlə ölməyə razı olarsanmı? - deyə soruşduş
üçüncü arvadıda:
- Yox, həyat çox gözəldir. Sən öləndən sonra mən başqası ilə evləncəyəm, dedi.
Kral bu cavabdan bir az da sarsıldı.
Sonra kral ikinci arvadını çağırdı və:
- Həmişə dərdimə ortaq oldun, heç vaxt məni tək qoymadın. Bu səfərdə də məni tək qoyma,- dedi.
İkinci arvad:
- İncimə, sənin üçün heç nə edə bilmərəm. Olsa-olsa, səni qəbirə qədər ötürə və sənin üçün yas tuta bilərəm, - deyə cavab verdi.
Kral çox məyus oldu, elə bu vaxt birinci arvadının səsi gəldi. Birinci arvadı:
- Hara gedirsən get, həmişə səninlə olacağam dedi.
Kral gec də olsa səhvini başa düşdü və:
- Kaş ki, həyata bir də qayıda biləydim - deyə dərindən bir ah çəkdi...



P.S: Əslində bizim də həyatda dörd sevgimiz var. "Dördüncü sevgimiz" "bədənimiz"dir.
Onun gözəl görünməsi üçün nə qədər pul, vaxt itirsək də, öləndən sonra bizi tərk edir...
"Üçüncü sevgimiz" var dövlətimiz, şan şöhrətimizdir. Ölən kimi başqasına qismət olur.
"İkinci