nedensiz ayrılık

ben ebru 17 yaşında lisede okuyan bi kızım işte.
neyse okulun ilk haftaları bi çocuk habire bakıp duruyodu bana rahatsız oldu gittim yanına derdin ne senin ne bakıp duruyosun dedim çocukta o kadar güzelsinki gözümü senden alamıyorum dedi tabi benim hoşuma gitti ama arkama bakmadan gittim.aradan 2 hafta geçti çocuk dediğim 17 yaşında ismi de savaş olan biri.Neyse ben savaşa aşık oldum 1 yıl çıktık.AMA çok çekingendi elimi bile tutamıyodu.esra adında bi arkadaşım vardı en ii arkadaşım diye bilirim savaşla ilgili herşeyi anlatıyodum ona.savaşla bi ara ayrılıyo gibi olduk o arada savaş yanıma gelip esrayla konuşma dedi bende neden dedim.BENİ SEVİYOMUŞ DEDİ.buz gibi oldum orda ölece kaldım savaş ise beni ölece bırakıp gitti arkadaşlar yanıma gelip teselli etmeye çelıştılar arkamı döndüğümde bi baktım savaşla esra gülerek konuşuyolardı çok sinirlendim savaşın sinir olduğu bi çocuk vardı bende onunla konuşmaya başladım neyse aradan 1 hafta geçti bu bana şiirler falan yazmaya başladı sensiz olamıyorum seni özledim beni affet gibisinden ben salak gibi yine aldındım ona doğum günü varmış onun evlerinin anahtarı vardı bende süpriz yapmak istedim.Ailesi beni çok yakından tanıyodu ama o gün evde kimse yoktu odasına girdim bi baktımki savaşla esra yatakta sevişiyolardı müziğin sesi sonuna kadar açıktı müziği kapattım savaş dudaklarını esranın dudaklarından ayırdı ve kim ya bu diye baktı benim olduğumu görünce direk yataktan çıkarak ebru dur yanlış anladın dedi bende güldüm buravo dedim daha sonrada suratına tokadı yapıştırdığım gibi çıktım peşimden eve kadar geldi suratına bile bakmadım onun.Daha sonra aileme anlattım olayı ve izmirden taşınmayı istediğimi sledim ailem çok anlayışlıdır tamam dediler ertesi gün bavulu topladım ve bu şehiri ve onu terk ettim.ŞİMDİ ANKARADA BAMBAŞKA Bİ HAYAT YAŞIYORUM