idi.
Marta bizə binalarında yaşayan həkimlə birlikdə gəlmişdi. Hərarətim qırxa yaxın idi.
Görünür, özünü zəhərləmək asan iş deyil, çünki çox adam öz dozasını bilmir. Həkim dərman yazıb getdi,
Marta bütün günü yanımdan ayrılmadı. Bir az var gedib, bunda da mən israr etdim,
mənə son kərə zəng edəcəyin barədə vədin xatirimdəydi və qorxurdum ki,
Marta yanımda olsa, səninlə rahat danışa bilmərəm… İndi yaxşıyam, çox, həm də çox yaxşıyam… Yox, ağrımıram…
Hə, haqlısan… Bir az qızdırmam var… Otuz səkkiz və üç… O da əsəbilikdəndir… Rahatlığını pozma…
Tamam unutmuşam! Bax ha, üstəlik də söz vermişdim ki, səni həyəcanlandırmayacağam,
səndən sabah görüşəcəkmişik kimi arxayın ayrılmışdım, səni arxayın yola salmışdım…
Yox, bu, ağılsızlıq olardı… Hə, hə, sözsüz ki, bu ağılsızlıq olardı!..
Dəstəyi asıb, təkrar tənhalığa qapılmaq daha müşküldür… (Ağlayır.) Allo… Elə bildim yenə danışıq kəsildi…
Sən elə səmimi, mehriban adamsan ki…
Mən isə sənin kimi zavallı tifilin könlünü qırdım…
Daxilən elə əzablar çəkirdim ki, istəyirdim özümü yerdən yerə vurum,
amma sənin səsini duyan kimi könlümə rahatlıq və sərinlik yayıldı.
Səninlə yanaşı uzanıb, başımı həmişəki yerinə, yəni sənin çiyninə qoyub, şirin söhbətinə qulaq verəndə də səsin,
bax, eynilə indii telefondan eşitdiyim kimi gəlirdi…
Alçaqlıqdır?.. Əksinə, mən özümü yaramaz aparıram. Axı, sənə söz vermişdim ki…
Mən… Nə danışırsan! Axı, sən… Sən… Sən həmişə məni xoşbəxt etməyə çalışırdın…
Əzizim, əmin ola bilərsən ki, bunlar yalandır.
Mən aramızda bütun bu olub-keçənlərin gec-tez baş verəcəyinə heç vaxt şübhə etmirdim.
Dünyada minlərlə qadın zənn edir ki, öz sevgilisiilə ömürboyu birlikdə olacaq
və elə buna görə də onlardan ötrü ayrılıq tamamən gözlənilməz bir şey sayılır.
Mən isə bunu gözləyirdim… həm də çoxdan gözləyirdim… Sadəcə sənə heç nə demirdim…
Onun fotosunu dərziyə gedəndə jurnalda görmüşdüm…
Masanın üstündəki jurnal nədənsə məhz həmin səhifədəcə açılmışdı…
Amma bu, çox