x təbiidir, daha dəqiq desəm, qadınsayağıdır…
Çünki səninlə keçirəcəyim son həftələri bir heçə döndərmək istəmirdim… Yox. Bu, çox təbiidir…
Gəl, məni olduğumdan daha yaxşı və üstün görməyə çalışma, canım… Allo! Qulağıma nəsə bir melodiya gəlir…
Deyirəm ki, melodiya eşidirəm… Divara döyüb onlara təpin ki, gecənin bu vaxtı sakitliyi pozmasınlar.
Gecədən keçmiş musiqi dinləmək onların köhnə adətidir, həm də arxayındırlar ki, sən evində gecələmirsən…
Yox, istəməz… Martanın gətirdiyi həkim sabah mənə baş çəkəcək…
Yox, əzizim, çox yaxşı həkimdir və bir başqasını gətirməklə onun xətrinə toxunmağa dəyməz…
Narahat olma… Həqiqətən… Doğru sözümdür… Marta sənə bildirər… Başa düşürəm… Anladım…
Yox, bu səfər mən dözümlü, çox dözümlü olacağam… Necə?..
Oh, indi son dərəcə yaxşıyam və əgər işdir-şayət sən zəng etməsəydin, çoxdan o dünyalıq olmuşdum…
Yox… Gözlə görüm… Gözlə… Bir çarə tapmağa çalışarıq…
Otaqda var-gəl edir, arada ahlayıb-uflayır.
amma unutma ki, mən əzablar içində çapalayıram. Bu telefon xətti - bizi birləşdirən sonuncu bağdır…
Srağagün axşam? Hə, yatmışdım. Telefonu yatağa, yanıma götürmüşdüm… Yox, yox… Yatağa…
Hə, bunun gülünc olduğunu anlasam da, telefonu özümlə məhz yatağa götürmüşdüm,
çünki bunun bizi birləşdirən son bağ olduğunu bilirdim…
Kabel… Həm də axı, sən söz vermişdin ki, yenə zəng edəcəksən.
İnanmazsan ki, o az vaxtda nə qədər rəngarəng yuxu gördüm.
Bir gördüm ki, guya sənin telefon zənginin səsindən qulaqlarım ba
tıb, sən məni vurunca yerə sərilirəm. Sonra gördüm ki, məni boğurlar və ağlım başıma gəlincə özümü sənin
Otöydəki mənzilində, amma dənizin dibində buluram, əynimdəki skafandrın kabelinin bir ucu sənə bağlıdır və sənə yalvarıram ki,
nəbadə onu üzüb atasan. Dilinə alıb danışanda bütün bunlar bəlkə axmaq səslənir,
amma yuxuların hədsiz reallığı məni dəhşətə gətirmişdi… Artıq o hiss keçib gedib, çünki səninlə danışa bilirəm.
Bu son beş ilimi ancaq sənə bağlı yaşamışam, ancaq səninlə nəfəs almışam, ancaq