sənin yolunu gözləmişəm.
Görüşə gecikdiyin zaman öldüyünü zənn eləmişəm, bu fikirdən özüm də ölməyə başlamışam,
amma sən otağıma qədəm basınca, yanımda peyda olunca mən də dirilmişəm və yenidən məni tərk edəcəyini düşününcə qorxular canımı alıb.
İndi rahat nəfəs ala bilirəm, çünki səninlə danışıram. Əslində yuxum sən deyən də mənasız deyilmiş.
Məsələn, əgər sən indi dəstəyi assan və ya bizi qovuşduran bu son bağı kəssən…
Hə, əzizim, birinci gecə mən ona görə yuxuladım ki, bu mənə ilk dəfə uyğulanmışdı.
Həkim dedi ki, sinir şoku keçirmişəm, həm də ki, birinci gecə bütün xəstələr yatır.
Bu cür sarsıntı adətən gözlənilməz olduğundan ağrısı da dözülməz təsir bağışlayır, adamı necə çaşdırırsa,
zərbədən yayınır və dözürsən. İkinci gecə isə, yəni dünənki gecə - artıq tam çəkilməz oldu, bugün isə üçüncü gecəmdir.
Sən dəstəyi asandan sonra, yəni bir azdan başlanacaq və sabahkı günü,
birisigünü və daha neçə-neçə belə mənasız günləri əhatə edəcək. İlahi, özün mənə bir çarə qılsana!
Yox, qızdırmam tamam keçib gedib və hər şeyi tam ayıq başla dəyərləndirməyə qadirəm…
Bu, çarəsizlikdən doğmuşdu, odur ki, var gücümü toplayıb, sənə yalan sırımalı oldum… Lap elə yuxulasam belə,
bunlar yuxuda da məni rahat buraxmayacaq. Sonra da gərək qalxıb geyinim, yemək yeyim, yuyunum, adam içinə çıxım.
Yaxşı, bəs hara gedim, hə?.. Amma, əzizim, mənim səni sevməkdən başqa bir işim-gücüm yox idi axı… Ola bilsin ki,
mən həmişə məşğul görünürdüm, haqlısan, amma bütün fikrim-zikrim ancaq səninlə məşğul idi, sənin yanında idi…
Marta?.. Amma onun da öz yaşamı var… Əzizim, bu, balıqdan susuz necə yaşayacağını soruşmağa bənzədi ha…
Axı, sənə dedim ki, mənə başqa heç kim lazım deyil… Əylənməkmi?.. Sənə bir etiraf etmək istərdim,

düzdür, şairanəlikdən uzaq olsa da, bu, əsil həqiqətdir.
Məni qoyub getdiyin o mənhus gecədən sonra fikrimdən təkcə bir yol çıxmısan, o da ki, həkim dişimin sinirini çıxaranda…
Təkəm… təppətək… Bayaq sənə dedim ki, it də iki gündür