l işləmir.
Bu xanıma da deyin ki, xətti boşaltsın.
Dəstəyi qoyur. Zəng çalınır.
Allo! Sənsən?.. Bu sənsən?.. Hə… Çox pis eşidirəm…
Məndən elə uzaqdasan ki… Allo!.. Dəhşətdir… Görürsən də, xətdə nə qədər səs var…
Təzədən yığ. Allo! Tə-zə-dən yı-ğğğ… Deyirəm ki: təzədən yığ… Xanım, bəsdirin də.
Bayaq da sizə dedim ki, mən doktor Şmidt deyiləm… Allo!
Dəstəyi qoyur. Zəng çalınır.
Hə! Axır ki… Sənsən… Hə… İndi çox yaxşı… Allo! Hə…
Səsini bir sürü səsin içindən ayırd etmək əsil işgəncə idi mənə… Hə… Hə… Yox… həqiqətən də uğurlu oldu…
İndicə gəlmişəm, bir on dəqiqə olar… Bundan əvvəl zəng eləməmişdin ki?.. Hə-ə! Yox, yox…
Marta qonaq çağırmışdı… onlarda yedim… İndi yəqin ki, on ikiyə on beş dəqiqə işləyər… Evdən zəng edirsən?..
Elə isə elektrikli saata bax da… Mən elə belə də bilirdim… Hə, əzizim, hə… Dünən axşammı?
Dünən axşam gələn kimi tez yuxulamaq üçün həb atdım… Yox… Bircə həb… Saat doqquzda…
Bir az başım ağrıyırdı, amma özümü birtəhər ələ aldım. Marta mənə baş çəkdi. Birlikdə səhər yeməyi yedik.
Sonra bazarlığa çıxdım. Evə dönüb, bütün məktubları sarı çantaya yığdım. Mən… Necə?..
Dözürəm də… And içərəm ki… Axı, mən çox, çox dözümlüyəm… Hə, sonra neylədim?
Sonra geyinib-kecindim, Marta gəlib maşınla məni evdən götürdü və… Elə indi də onlardan gəlirəm.
Qiyamət qızdır… Məndən ötrü heç bilmir ki, nə eləsin, lap əldən-ayaqdan gedir…
Bəlkə bu kənardan elə görünür, əslində isə o, belə deyil. Sən həmişəki kimi haqlı çıxdın…
Çəhrayı paltarımı və xəzi… Qara şlyapa ilə… Hələ də əynimdədir… Yox, canım, siqaret çəkmirəm.
Vur-tut üçcə siqaret çəkdim… Yox, doğru sözümdür… Hə, hə… Necə də qayğıkeşsən…
Sən də indicə gəlmisən?.. Bütün vaxtı evdəydin… Nə məhkəməsi?..
Hə, onu deyirsən… Özünü çox da yorma belə… Allo! Allo! Yox, hələ ki danışırıq! Allo!.. Allo! Əzizim… Allo!
Əgər danışıq kəsilsə, nömrəmi təzədən yığ… əlbəttə ki… Allo! Yox… Qulağım səndədir… Çantadadır…
Bizim məktubların hamısı, istədiyin vaxt bir adam göndərib, ala