i aldım. Mən dəlicəsinə sevir və qarşılığında da sınırsız bir səadət umurdum…
Əzizim… Qulaq as… Allo!.. Əzizim… qoy bir… Allo!.. Qoy bir mən sözümü bitirim də. Sən özünü heç suçlama.
Hər şeyin günahkarı tək mənəm. Hə, hə… Versaldakı o bazar gününü və o teleqramı xatırla… Hə!.. Gördün!..
Axı, mən onda gəlmək istəyirdim, bir də ki, səni ağız açmağa da qoymadım.
Onda sənə dedim ki, mən hər şeyə biganəyəm… Yox… Yox… Yox… Bunda yanılırsan…
Mən… Əvvəlcə mən zəng etdim… Yox, o gün çərşənbə axşamıydı… çərşənbə axşamı…
Hə, bundan əminəm. Ayın iyirmi yeddisi, çərşənbə axşamı. Sənin teleqramını isə iyirmi altısında,
yəni bazar ertəsi axşamı aldım. O tarixləri mənim əzbər bildiyim sənə də yaxşı bəllidir… Anan? Nə üçün?..
Narahatçılığa elə bir səbəb yoxdur… Hələlik özüm də bilmirəm… Hə… ola bilər…
O! Əlbəttə ki, bir az sonra. Bəs sən?.. Sabah?.. Bunun belə erkən baş tutacağını heç zənn etmirdim…
İndicə, bir dəqiqə dur… Amma bunda çətin heç nə yoxdur… günü sabah çanta xidmətçidə olacaq.
Jozef gəlib onu alar… Mən? Əslində mən bəlkə də heç yana getməyəcəyəm, uzaqbaşı bir neçə günlüyünə şəhər kənarına,
Martagilə yollana bilərəm…
O, buralardadır. Dəngəsi pozulub, bir yerdə qərar tuta bilmir.
Dünən bütün günü otaqla dəhliz arasında var-gəl edib. Məni şübhəli baxışlarla, həm də lal-dinməzcə dinlədi.
Daha səni axtarmadığı yer qalmadı. Hətta arada mənə elə gəldi ki… səni tapmaqda ona… yardım etmədiyim üçün mənə acığı tutur…
Mənə qalsa, onu öz yanına aparman daha məsləhətdir… əgər bu heyvan da bədbəxt olmalıydısa… O! Mən!…
Axı, bu qadının saxlayacağı it cinsi deyil.
Mən ona sən deyən yaxşı baxa bilmərəm. Onu gəzməyə də çıxara bilmərəm.
Məncə, onun səninlə qalmağı daha məsləhətdir… Yox, yəqin ki, tezliklə məni yadırğayacaq… Baxarıq…
Amma bu, çox da qəliz bir şey deyil.
Deyərsən ki, guya bu dostunun itidir. İt Jozefə yamanca isnişib.
Elə o da gəlib onu aparar… Mən itin boğazına nömrəsiz qırmızı xalta taxacam…
Yaxşı, gözləyək görək… Hə… Hə… Hə,