cavandır, hələ
uşaq doğmalıdır.
Bacinin üzü, elə bil ki, palıd qabığının rənginə çalırdı. O, üç dənə yun şalla sarınıbdır -
birini başına, birini kürəyinə, birini də yançağına bağlayıb. Qara saçlarına artıq dən
düşübdür. Bacinin rəngi solmuş, üzündə qırışlar əmələ gəlmişdir. Buxağı qarmonun üzü
kimi qat-qatdır. Dərin çuxurunda oturan və moruğa oxşayan qara gözlərinin çevrəsindəki
qəhvəyi xətlər uşaq rəsmlərini xatırladır. Kənd yerində böyümüş və tərbiyə almış bütün
adamlar kimi Bacinin də gur səsi var. Əlləri və sifəti gündən qaralmışdı. Ayağına yun
corab və rezin çəkmə geymişdir.
Baci boş bankaları torbasına yığıb,ətrafa boylandı.
- Hə, necədi, nəhayət ki, yağan yağışlar ürəyincə oldumu? - deyə, Bacidan soruşdum.
- Bu hələ azdır. Gərək belə yağışlar həftələrlə yağsın ki, torpaq doysun, otlar
yaşıllaşsın, inəklər bolluca süd versin. Onda hamı razı olar.
- İndi neçə inəyin var?
- Yeddi inəyim var. Onlardan yalnız ikisi sağılır, qalanların südü quruyub. İki banka
qatıq, bir litr süd Sizin üçün, iki litr süd və bir banka qatıq da Nemsadze üçün
gətirmişəm. Olanım budur.
- Dünən Zambaxidzenin gəlini deyirdi ki, mən də süd alacağam.
- Yox, onlara heç nə verməyəcəyəm.
- Niyə, Baci?
Mən həftədə iki dəfə, gündüz saat on ikidə gəlirəm. Deyirəm ki, məni ləngitmə. O isə
əvvəlcə yatağını yığışdırır, sonra geyinir, papiros çəkir - mən isə gözləyirəm. Deyirəm:
“Mən sübh tezdən dururam, üç-dörd kilometr yolu yük gətirirəm”. Bu avara isə saat on
ikidə hələ yatır, bankalarımı da çirkli qaytarır. Sizin bəyəm suyunuz yoxdur? -
soruşuram. O isə bankanı yumağa tənbəllik etdiyini bildirir.
- Sizin gürcü kişilər çox mülayim xasiyyətli olurlar. Əgər mən səhər vaxtında
durmasam, Məmmədim məni kötəkləyər. Zambaxidzenin gəlini bircə həftə mənim ərimə
arvadlıq eyləsə davranışında daha qıvraq, xasiyyətcə isə lap quzu kimi olar... Bizim
qadınlar həm ev işi görürlər, həm bostan becərirlər, üstəlik