ər qapını hələ bir xeyli döyməli
oldu. Nəhayət, qızın yarıyuxulu səsi eşidildi: Kimdir?... Kimdir yenə gecənin bu vaxtı?
Canna, təksən? Aç... mənəm, Toniyəm.
Gecənin bu vaxtı?- deyə Canna həvəssiz, ancaq özünəməxsus sakit itaətkarlıqla təkrar
etdi. Gözlə, indi gəlirəm.
İçəridən tənbəl-tənbəl, şappıltılı ayaq səsləri eşidildi, işıq qoşucusu çıqqıldadı, açar
buruldu. Bu nə vaxtın gəlməyidir belə, xeyir ola? - deyə Canna qapını açıb, onu
bağlamağı gələnin ixtiyarına buraxaraq, tələ*** yatağına cummaq istəyirdi ki, Appaşerin
qeyri-adi görkəmi onu heyrətə gətirdi. Qız çaşqın halda ayaq saxlayıb, onu nəzərdən
keçirməyə başladı və yalnız bundan sonra həqiqət yuxu dumanı arxasından onun şüuruna
yeridi. Axı sən... axı sən.... axı sən O, demək istəyirdi ki, axı sən ölmüsən, indi mən
bunu yaxşı xatırlayıram... Ancaq bunları söyləməyə onun cəsarəti çatmadı. O, Appaşer
yaxın gələrsə onu geri itələməkdən ötrü əllərini irəli uzadaraq, dal-dala geri çəkildi. Axı
sən ... axı sən Birdən Canna ucadan çığırdı: Çıx get... Allah xatirinə, çıx get! - qız
dəhşət içində gözlərini bərəldərək ona yalvarır, Appaşer isə: Canna, xahiş edirəm... Mən
sadəcə, bir az dincəlmək istəyirdim- deyə dil tökürdü. Yox, yox, çıx get! Heç ağlına da
gətirmə ... Sən məni dəli edəcəksən! Çıx get! Çıx get deyirəm! Yoxsa, bütün binanı
yuxudan oyatmaq istəyirsən?
Belə ki, Appaşer yerindən heç qımıldanmırdı da, qız gözünü ondan çəkmədən əlini
arxaya aparıb, oradakı komodu tələ*** eşələməyə başladı. Əlinə birinci keçən qayçı oldu.
Gedirəm, gedirəm - deyə Appaşer çaşqın halda söylədi, ancaq qız ümidsizlikdən
doğan bir cəsarətlə artıq bu gülünc silahı onun sinəsinə dirəmişdi. Qayçının hər iki ağzı
heç bir müqavimət görmədən, çox asanlıqla xülyanın bədəninə girdi. Ah, Toni, bağışla
mən bunu etmək istəmirdim - deyə qız vahimə içərisində çığırdı. Yox, yox... ay,
qıdığım gəlir, yalvarıram, eləmə, qıdığım gəlir! - deyə Appaşer əsəbi halda ucadan