Mektub yetişmedi
Abdulla Şaiq

Qışın dondurucu bir günü idi.
Soyuq qılınc kimi kəsirdi. Göylər matəmlilər kimi, qara çarşaba bürünmüş, dağlar, çöllər ağ kəfənlə örtülmüşdü.
Küçələrdə koma-koma duran qarlar üzərində qarğalar qorxaq baxışlarla gəzinirdi.
Qalın palto, isti paltar geyinmiş adamlar bəzəkli və isti mənzillərindən çıxıb piyada, ya arabalar içində rahat-rahat küçələrdən keçirdilər.
Bu dondurucu qış, bu sərt soyuq onlar üçün əyləncədən başqa bir şey deyildi.
Dünyada bütün səfalət və fəlakət yalnız insanlığın yoxsul qisminə nəsib imiş!
Qurban Şeytanbazar ucunda məktub yazan həmşəhərlisi Molla Fərzəlinin yanında oturmuş, soyuqdan əlləri, üzü bozarmış, bir əli ilə köhnə və yırtıq paltarının açıq yaxasını tutaraq, o biri əli ilə də ayaqlarına buz kimi yapışan yırtıq çustunun palçığını təmizləyə-təmizləyə:
-Molla, mənə bir məktub yaz! Bilirsən ki, hər il sənə nə qədər xeyir verirəm.
Vətəndən gəldiyim bir il olmaz, ancaq bununla sənə beş məktub yazdıraram, - dedi.
Molla Fərzəli soyuqdan donmuş əllərini ovuşdurdu.
Əsnəyə-əsnəyə bir kağız parçasını dizi üstünə alaraq:
-Həmşəri, nə yazılacaq? - dedi.
Qurban Molla Fərzəliyə bir az da yaxınlaşdı.
Gizli bir söz söyləyirmiş kimi fısıldayaraq:
-Molla, əvvəlcə məndən uşaqların anasına salam yaz, - dedi. - Yaz ki, Anaxanımın, Məmişin gözlərindən mənim əvəzimdən öpsün, onlardan göz-qulaq olsun.
Sonra yaz ki, mən də, şükür allaha, sağ və salamatam.
Qulamrza ilə sizə on beş manat göndərdim.
Bayramqabağı yenə göndərəcəyəm: uşaqlar korluq çəkməsinlər, özüm də yazın axır ayında gələcəyəm.
Molla Fərzəli qələmi mürəkkəbə batırıb yazmaq istədi.
Mürəkkəb qatı olduğundan yazmadı.
Molla ağzının suyundan bir damla mürəkkəbə damızdırıb qarışdırdıqdan sonra yazmağa başladı.
Qurban döşü açıq arxalığının və köynəyinin arasından görünən, soyuğun təsirindən dik-dik durmuş tüklerini arxalığının yaxalığı ilə örtüb, sümüklərinə qədər nüfuz edən soyuqdan yumaq kimi büzüşərək dedi:
-Molla əmi, yaman adamın