ç birinə pulla da
girə bilmədi, axırda pul verib, adını yazdırdı özəl ali məktəb-
lərin birinə. Orda da nə oxumaq, pul verib qiymət yazdıra-yaz-
dıra diplom aldı.Maraqlı əhvalatdı və həm də tək elə ona görə yox ki,
neft emalı zavodunun kadr məsələləri Bakıdan beş yüz kilometr uzaqdakı bir kənddə çox ciddi müzakirə olunur, vakant
yerlərə namizədlər irəli sürülürmüş. Biz də nə bilək, heç nədən xəbərimiz yoxdu.
Keçmiş direktorun əlindən bezmişdi camaat. Keçən ilin
yayında axır ki, onu işdən çıxartdılar. Çox adam sevindi: “Al-
lah, sənə şükür, − dedilər, − canımız qurtardı!” Əksəriyyətin
fikri beləydi ki, təzə direktor nə qədər pis olsa da, hər halda,
əvvəlkindən yaxşı olacaq. Amma tezliklə məlum oldu ki, se-
vinməyə heç bir əsas yoxdur.Təzə direktor gələn kimi zavodun baş mütəxəssisləri,
direktor müavinləri, şöbə və sex rəislərini işdən çıxartmağı bir
yana, idarə aparatında işləyən iki yüz əlli işçinin hər birinə məktub paylandı.
“Hörmətli Filankəs, zavodun yeni ştat cədvəlinin təsdiq edilməsi ilə əlaqədar olaraq, sizin tutduğunuz vəzifə ixtisara
düşmüşdür.Bu səbəbdən sizinlə bağlanmış əmək müqaviləsinə Azərbaycan Respublikasının Əmək Məcəlləsinin 70-ci mad-
dəsinin “b” bəndinə əsasən 2 ay bitdikdən sonra xitam verilə-cəkdir.” − Məktubda belə deyilirdi. Onu oxuyub, tanış olandan
sonra xüsusi olaraq tərtib olunmuş siyahıda hər kəs öz adının qabağında qol çəkərək, iki aydan sonra işdən çıxarılacağı ba-
rədə məlumatlandırıldığını və bu məsələylə bağlı heç bir etirazı olmadığını bildirməliydi.
− Dünyaya ölüm! Bəşəriyyətin bir başı olsaydı, qılıncımın bir zərbəsiylə vurub, onu üzərdim və heç “uf” da deməz-
dim, − Nada deyir. Taun onunla razılaşmır: − Nizamnamə heç də hər şeyi ləğv eləmir. Bax ha, sən
cızığından çıxırsan.Kadis şəhərinin sakinlərindən biridi Nada, əyyaş, özü də çox qəddar adamdı. Ona rast gələndə Taunun matı-qutu qu-
ruyur, çünki Nada onun özündən də betərdi və o səbəbdən, onu öldürmür, öz dəstəsinə götürür.