ə nəsə deyir, arada sülh yaratmaq barədə danışırdılar. O adamların səmimiyyətinə inanır-dım, amma bilirdim ki, hadisələrə müdaxilə eləyəcək dərəcədə
cəsarətli deyillər, dedikləri də gəlişigözəl sözlərdi − mənim yanımda deyib, özlərini göstərirlər, vəssalam.
− Siz hansı sülhdən danışırsınız? − onlara deyirdim.−Bəyəm görmürsünüz ki, qan su yerinə axır?
Müharibə isə davam eləyirdi, artıq onun əks-sədası zavod hüdudlarından kənara çıxmışdı. Savaşın onuncu günü, na-
har fasiləsi vaxtı xəbər gəldi ki, məni Dövlət Neft Şirkətinə çağırırlar. Getdim.
Hər kəs hesab eləyirdi ki, düz danışır, ədalət də onun tərəfində olmalıdır. Sən demə, daxili auditin rəisi nümayəndə
heyətinin üzvlərindən olan sex rəisiylə nə vaxtsa bir yerdə işləyibdi, bir-birini yaxşı tanıyırlar. Amma buna baxmayaraq,
sex rəisinin dili-dodağı qurumuşdu, gözünün altındakı qara ləkələr bir az da böyüyüb, gömgöy göyərmişdi; özünü necə itir-
mişdisə, o qədər adamın yanında yek kəlmə qayıdasan ki, sən niyə istəyirsən mən türmədə oturum?
Dövlət Neft Şirkətində “razborka” gedirdi. Nümayəndə
heyətinin o biri üzvü direktor müavinidi və sən demə, nağıl danışmağa gəlib. Belə baxanda, hamısı öz adamlarıdı, nağılsız
da ötüşmək olardı. Amma bir halda ki, nağıl danışır, deməli,vəziyyət yaxşı deyil, ona görə də özünü itiribdi, bilmir ki, bura
uşaq bağçası deyil. Sözündən belə çıxırdı ki, işləməkdən üzülübdü. Amma sifətinə baxan kimi bilinir ki, yalan deyir: yeyib-
yatmaqdan divə dönüb, cavan adam olsa da, indidən piy basıb,boynu dönmür, qarnı nə boydadı.
Təzə direktorun müavini çoxdu, mən onlardan ancaq birini tanıyıram − o kişi də keçmiş direktorun vaxtından işlə-
yir. Təzə direktor onu çıxartmadı, çünki Neft Şirkətində vitseprezident işləyən adama qohumluğu çatır. Bu nağıldanışana
gəlincə, qəzetlərin “iyirmibeşyaşlı direktor müavini” dediyi, deyəsən, elə budur.
− Buna nə var, −məni deyir, − saat beş olan kimi çıxıb gedir evinə. Biz yazıq saat onacan qalıb işləyirik, − “biz yazıq”