i soyusun.Sonra da demişdi: “O şəraitdə ayıq başla işləmək mümkün
deyil. Onları elə bu gün işdən çıxartmaq olar, amma bəs kim iş-
ləyəcək?” Zaldan çıxıb, pilləkənlə aşağı düşür, binanın girəcəyi tə-
rəfdən çöldə nəfəs alıb, özümə gələndən sonra deyinirdim: “İş deyil, cəhənnəmdi!” Fikirləşirdim ki, gərək əvvəlki sexdə qalıb
işləyəydim, onsuz da gec-tez orada bir mühəndis yeri açılacaqdı. Heyif deyildi vakuum qurğuları! Adamı boğub, sinəsini bı-
çaq kimi doğrayan, nəfəsini kəsib axırına çıxan ammonyak iyi və boğucu-zəhərli həlledici buxarlarıyla müqayisədə mazut və
qudron iyi heç nədi. Gərək o sexdən çıxmayaydım. – Belə fi-
kirləşirdim, dərhal da direktorun sözü düşürdü yadıma: “Gələcəkdə rəhbər vəzifələrə kadr seçəndə təzə açılan sexin mü-
həndislərinə üstünlük verəcəm”. Mən gənc idim, qəlbimdə təbii bir istək var idi: çalışıb, əziyyət çəkib, qabağa getmək, inkişaf
eləmək istəyirdim. Ona görə də təzə sexdə qalıb işlədim. Amma əvvəlki sexim, oranın camaatı üçün darıxırdım, İvanın bi-
şirdiyi xörəklər düşürdü yadıma.İvan əvvəlcə “a” dedi, sonra adımı və “tak nelğzə” dedi.
Gecə vaxtı, saat bir radələrində başımı operator otağındakı stolun üstünə qoyub mürgüləmişdim. İvan da idarəetmə lövhə-
sinin dalında uzanıb yatmışdı, görünür, ordan göz qoyurmuş – hansısa deşikdən baxırmış, görəndə ki, mən mürgüləmişəm,
narahat olub, lövhənin dalından bu tərəfə keçib.İvanla şərtimiz beləydi: üçüncü növbədə gecə saat on
ikidən dördəcən lövhənin dalında o yatır, qurğuların işini mən idarə eləyirdim, saat dörddə onu oyadırdım, özüm keçib, lövhə-
nin dalında səhər saat yeddiyəcən yatırdım “Tak nelğzə”nı İvan sakit dedi, amma elə dedi, onunla
işlədiyim dövrdə mən bir də heç vaxt qurğuları yiyəsiz qoyub mürgüləmədim: dörd saat ərzində idarəetmə lövhəsinin qarşı-
sında gəzib, parametrlərin necə dəyişməsinə göz qoydum, ora bura qaçdım, hansısa nasosu saxlayıb, başqasını işə saldım,
hansısa siyirtməni bağlayıb, başqasını açdım, arada Ayməd-
dinova zəng