vurub, sobaların temperaturuyla bağlı nəsə bir irad tutdum – uğuldayıb, taqqataqla işləyən iki nəhəng qurğunu ida-
rə elədim. Düz saat dörddə yuxudan oyanan İvan cihazların göstərişinə baxıb, razılıqla başını tərpədir və deyirdi: “Все нор-
мально, молодец. А теперь иди ложись, отдыхай”. Bizim qurğunun baş operatorlarından biriydi İvan, za-
voda gələndən sonra briqadasında işlədiyim sayca üçüncü baş
operator idi. Deməliyəm ki, onunla yaxşı işlədik, mərd-mərdanə işlədik.
Bundan əvvəlki – sayca ikinci baş operator Ağakərim birinci növbə, rəislər sexdə olanda ciddiydi. İkinci növbə rəis-
lər olmurdu deyə, biz də özümüzü sərbəst hiss eləyirdik, əgər texnoloji rejimlə bağlı bir problem olmasaydı, nasosxanada və
vakuum kalonun ətrafında təmizlik işi aparır, ya da qonşu qurğuyla bizim aradakı ağaclara qulluq eləyir, təzə ağaclar əkir,
sulayırdıq. Gecə növbəsinə gələndə isə bu kişi dəyişib, başqa adam olurdu: bir butulka “Ağdam” çaxırı içib, saat on ikidən
sonra başını atıb yatırdı və bir də səhər saat yeddiyə on-on beş dəqiqə qalmış oyanırdı.Bütün gecəni yatıb, dincini almış Ağakərimin pilləkənlə
aşağı enərək əsnəyə-əsnəyə, ləzzətlə gərnəşdiyini görəndə hirslənirdim: “Ona bax, bütün gecəni başını atıb yatır, imkan ver-
mir ki, arada heç olmasa bircə saat da mən yatım”, − öz-özümədeyinirdim. Amma dərhal da sayca birinci − zavoda təzə gəl-
diyim vaxt ilk iki ayda mənimlə işləmiş baş operator düşürdü yadıma: o, dəhşət idi, axırda yumruqdavasına çıxdıq. Yaxşı ya-
dımdadı ki, o gün qurğu təmirə dayanmışdı və briqadaların hamısı birinci növbə çıxmışdı, dava da onda oldu. Onlar üç nəfər
idi, mən isə tək idim. Birini nasosxanada yumruqla vurdum,
sonra baş operatorla tutaşdıq. Tutaşdıq deyəndə, əslində, mən onun heç harasından yapışmağa macal tapmamış baş operator bir göz qırpımındaca beldən yuxarı ikiəlli tutub, ayaqlarımı
İvanın çox böyük kulinar talantı var idi, biz onu tərif-
ləyəndə gülüb “evdə uşaqlar analarının bişirdiyi xörəyi dillərinə