istehsalat rəhbərlərini plan göstəriciləri daha çox maraqlandırırdı.
Təhlükə isə var idi və bir gecə qızlara həqiqətən hücum oldu. İki cavan kişi gecə saat üç-dörd radələrində divardan
aşaraq zavodun ərazisinə daxil olub, qızları güdüblər. Laboratoriya binasıyla yolun arasındakı ərazi qaranlıqdı deyə, hücum
da orda olmuşdu. O gecə növbədə dayanan iki qızdan birinin adını xatırlamıram, amma o biri qızın adı yadımdadı − Mehri-
ban idi o qızın adı. Söyüd şivinə oxşayırdı Mehriban, qarayanızdı, qəşəng gözləri vardı, çox da sakit qız idi. Hətta o qədər
sakit idi ki, aciz adam təsiri bağışlayırdı. Oğlanlar hərəsi bir qızın üstünə cumub. Adını xatırlaya
bilmədiyim qız cəld tərpənib, aradan çıxmışdı − qaçaraq, özünü
laboratoriyaya çatdırıb, pilləkənlə yuxarı qalxmışdı. Onu təqib eləyən oğlan binanın içərisinə daxil olsa da, pilləkənlə yuxarı
qalxmağa cəsarəti çatmamışdı. Mehriban isə ələ keçmişdi. Amma ilk baxışdan aciz adam təsiri bağışlayan qız özünü itirmə-
miş, içərisində analiz üçün nümunələr yığılmış bir-neçə butulka olan taxta qabı oğlanın başına çırpıb, elə qışqırmışdı ki, basqın-
çıların ikisi də qorxub qaçmışdı.

Yarım saatdı işləsəm də, yer çox daşlıqdı deyə, vur-tut iyirmi santimetr dərinliyində bir çala qaza bilmişdim.
Ağac əkmək üçün bu, az idi. Tanış adamların birinin əlində lom gördüm və xahiş elədim ki, beş dəqiqəliyə onu mənə versin.
Tanışım lomu verdi, amma yanımda durdu, daha doğrusu, başımın üstünü kəsdirdi ki, hamıya lazım olan aləti özümdə çox saxlamayım, başqalarına da verməyim.
Lomu ikiəlli tutub var gücümlə vursam da, üç-dörd santimetrdən dərinə getmirdi. Dayanmadan işləyirdim.
Sovet dövründə Bakıda salınmış yüzhektarlarla yaşıllığıməhv eləyib, yerində göydələnlər tikiblər
Vəziyyətdən çıxmaq üçün təklif irəli sürüblər: gəlin
adama bir ağac əkək. Əkək, deyirsiniz, əkək. Amma bəs o gözəl-gözəl park
və xiyabanları məhv eləyənlərin işi necə olsun, onlara gözün üstə qaşın var, deyən olacaqmı? Belə ki görürəm,