, deyəsən, ol-
mayacaq. Hamı başını qaldırıb baxdı. Mən də baxanda gördüm ki, o tərəfdən gələn iki nəfərdən biri zavodun direktorudu. Adam-
ların əksəriyyəti əl saxlayıb baxırdı və deməliyəm ki, bu mənim xeyrimə oldu: lom yiyəsinin də başı qarışmışdı deyə, məni
yaddan çıxartmışdı. Fürsətdən istifadə eləyib, lomu yerə qoydum, çalanın dibindəki daşı-torpağı bellə təmizləyib atdım. Lo-
mu götürüb, yenə qazmağa başladım.Biz tərəfə yaxınlaşmaqda olan direktor birdən əl atıb,
əyninə geydiyi yüngül paltonun düymələrini açdı. Aprel ayının əvvəlləri olsa da, o gün hava xoş idi və görünür, direktor daşlı-
kəsəkli yerdə gəzməkdən yorulub tərləmişdi. İki cavan oğlan elə bil yerin altından çıxıb, bir göz qırpımında direktorun başı-
nın üstünü aldılar və paltonu əynindən çıxartdığı andaca əlindən alıb, qəflətən peyda olduqları kimi, o cür də yox oldular.
Lomla hardasa on dəqiqə işləyib, çalanı xeyli dərinləşdirə bilmişdim. Amma heydən düşmüşdüm − fasilə eləməliy-
dim. Bayaqdan bəri dayanıb, maraqla baxan adamlar direktorun yaxınlaşdığını görüb, işləməyə başladılar. Mən isə yorul-
muşdum, əlimdəki belin sapına söykənib, nəfəsimi dərir, həm də direktora baxırdım.
Direktor cavan adamdı, vur-tut otuz dörd yaşı var. Ölkədə qarışıqlıq başlayanda Rusiyaya gedib, on beş ilə yaxın orada yaşayandan sonra vətənə qayıdıb.
Bizim zavoda direktor təyin olunmamışdan əvvəl iki il hardasa işləyibdi. Söhbət gəzir
ki, milli orduda da xidmət eləməyib. − Ey, cavan oğlan!
Zavodda çoxdan tanıdığım bir dostum dəydi gözümə, bu sözü də ona dedim. Dostum kostyum geyinib, qalstuk taxıb,
əlində dəricildli qara bloknot tutub. Deyəsən, məni görmürdü. Başqa vaxt olsaydı, onu yolundan eləməzdim, amma maraq
güc gəldi, “ey, cavan oğlan!” deyib onu səslədim. Nəhayət, məni gördü, yaxınlaşıb salam verdi. Hiss elədim ki, tələsir, çox
ləngiməyəcək. Ona görə də məni maraqlandıran sualı bəribaşdan verdim:− Əlində bloknot gəzdirməkdə xeyir ola, deyəsən, vəzifəni böyüdüblər?
Əvvəllər