sənə hər gün sevirəm deməyi. Mız qoymuram cümlələrə. Silmirəm yazandan sonra. Xəyanət edirəm Oşoya. "Bir qadını sev, amma heç zaman münasibət qurma" - dedi. Və Nitçenin dilindən deyirəm sənə: "Səni sevirəmsə bundan sənə nə?". Mən Kafka sən mənim Milenam. Və bu da sənə sevgi məktubum. Dalinin sürreal xəyallarına həvalə edirəm dünyamızı. Qoy dünyamızın divarlarını bəzəsin eybəcər rənglərilə. Hey qoca kaftar Don Kixot, səninlə döyüşməyə hazıram artıq. Diogenə qoşuluram. Yandırıram sabahın doğulması ilə çırağımı. Günəşin məndən gizlətdiyi sən. Axtarıram səni. Tapmadım yerdə. Ekzüperi ilə səma axtaışları... Və gecənin qaranlığında tapıram "Sən"i ürəyimdə. Dərinlikdə bir yerlərdə. Lap dərində... Pavarotti... Casuro... Venesiyanın adını eşidirəm mənasını anlamadığım qışqırıqlar arasından. Imagine there's no heaven. It's easy if you try. No hell below us. Above us only sky. Və imagine there are no people. All the clockes are stoped by me. Sən və mən birlikdə. "..." Ürəyimdəki üç nöqtəlik boşluğu həvalə edirəm sənə. Külək dodaqlarıma öpüşünün qoxusunu gətirdi. Vakumda var gücümlə qışqırıram: "Səni sevirəm". Bu nə cümlələr? Dəxlisiz söz yığını. Dayana bilmədim. Musiqi pozdu beyini. Unutdum prinsipləri. Açdım ürəyi. Tökdüm sətirləri Word`ün New document`inə. Bir az eybəcər oldu. Bağışla. Və... Onların olmadığı bir yerə qaçmağa hazırsan? Susssss...