məktəbi də buraxmış, sinif yoldaşlarıyla əlaqəsini kəsmişdi.Bir yandan da bibisi Səringül artıq yaşlanmış, tez-tez xəstlənib yatağa düşürdü.Bir sözlə Aynaya nəzarət zəifləmişdi.Qardaşları bütün gün işdə olurdu.Bibi xəstə yataqda.Rəfiqə isə yox. Anasını yoldan çıxaran Gülarənin qızı Bəsirə də artıq böyümüş, “təcrübəsi” daha da artmışdı.Kəndin ən gözəl qızı Aynanı da özü kimi etmənin, öz yoluna çəkmənin artıq vaxtı idi.Kəndin bütün cavanlarının gözü Aynada idi.Ayna da çox keçməz bacısı kimi bir xoşbəxt ailəyə gəlin ola bilərdi.Buna isə yol vermək olmaz.Gözəl də olsa çox paxıl olan Bəsirə də anası kimi çox keçmədən istəyinə çatdı.

Bəsirə özü də gözəl idi.Amma kənddə çoxdan söz gəzirdi ki, o artıq bakirə deyil.Gənc komandirlə görüşürdülər.Elə öz evlərində.Anasının və özünün razılığı ilə.Aynanın Bəsirəgilə tez-tez getdiyi görən hər kəs hefsilənirdi:”Bəsirəylə yaxın olan ondan çətin ki, qurtula.Yanındakını da özü kimi etməsə əl çəkən deyil.Bala şeytandır o”deyirdilər.Çox keçmədən deyilənlər düz çıxdı.Ayna da anasının səhvini təkrar etdi.O da görüşdüyü əsgərdən hamilə qaldı.Eynən anası kimi o da uşağı düz doqquz ay bətnində saxladı, doğandan sonra tələf etdi.Amma fərq bundaydı ki, bu onun öz istəyilə olmadı.Əksinə o uşağı saxlamaq istəyirdi.Bibisi Səringüllə kəndin tibb bacısı uşağı doğuzdurdu.Səringül acımadan yeni doğulmuş körpəni diri-diri ayaqyoluna atdı.Ayna çox ağladı, uzun müddət depressiyadan çıxa bilmədi.Özünə gələndən sonra qərara gəldi ki, ona xoşbəxtlik gətirməyən, bədbəxt günlərini daim xatırladan bu yerlərdən uzaqlaşsın.Daha uzaqlara getsin.Burda qalsa dəli olardı.Unuda bilmirdi o dəhşətli günləri.Daha çox atasının ruhu qarşısında özünü ganahkar sayırdı.Atasının məzarını ziyarət etməyə, onun uyuduğu torpaqda gəzməyə haqqı yox idi onun.Belə düşünürdü.Gözəlliyi başına bəla oldu.Gözəllər niyə bəxtsiz, axmaq olur görəsən?

Bakıda uzaq qohumları vardı.Onların köməyilə bir işə düzələcəyini ümid edirdi.Amma bu qohumlar da kənddəki əhvalatı eşitmiş,