Bilsən nə qədər yalnız və köməksiz olduğumu. Kaş ölərdim səndən o sözü eşitməzdim. İndi çox pisəm günlərim monoton və rəngsiz keçir. Özümü bərk tutmağa çalışıram amma alınmır, bacarmıram. Ürəyim qan ağlayır. Gecələr yorğanı başıma çəkib, yastığı bərk bərk qucaqlayıb hönkür hönkür ağlıyıram. Səsimi bərk çıxartmaqdan qorxuram. Qorxuram ki, kimsə eşidər.

Hal - hazırda bunları niyə yazdığımı bilmirəm,bəlkə də nömrəvi bilmirəm və ürəyimdən keçən sözləri sənə göndərə bilmirəm deyə bura yazıram. İnan ki, bunları yazdıqca az da olsa sakitləşirəm.

Həyatımı rəngsiz və mənasız boşluğa çevirdin AŞKIM. Getdin SƏN ... Məni bu dərdlərlə, bu ağrılarla qoyub getdin... Ayrılaq dedin. Heç gözləmədiyim anda bu sözləri səndən eşitdim. Sənə bu qədər ehtiyacım olduğu zaman, sənin qayğına, sənin HAYCAN, CANIM, AŞKIM dediyin sözlərə ehtiyacım olduğu zaman məni tərk etdin...
Düzdü yadındasa, mən də sənə maşında ayrılaq dedim, özümü boğdum, göz yaşlarımı saxlamaq istədim amma bacarmadım. O gün maşında sən mənim əlimi bərk bərk sıxdın, qoxladın və öpdün. İndiyə kimi heç vaxt o cür elimi sıxıb öpməmişdin. Hələdə əlimdə sənin əlinin hərarətini hiss edirəm CANIM. Amma mən qüruruma qalib gəlib yenidən sənə qayıtdım və yeni bir səhifə açmaq istədim. Səni Sevirəm dedim.... Ehhh
Sən özünü heç mənim tək gərəksiz, mənim tək dəyərsiz, mənim tək yapayalnız hiss edirsən mi? Sən mənsiz necəsən bilmirəm... Narahatsan mı, Xoşbəxtsən mi, bilmirəm. Məni belə tez mi unutdun AŞKIM? Bu 3 il ərzində səninlə gələcəkdə qurmaq istədiyim həyatı, xəyalları 1 mesajın ilə yox etdin CANIM.

Hani səhər oyandığında mənim qollarımda olacaqdın, məni oyandırmamaq üçün qollarımın arasından necə çıxacağın barəsində düşünəcəkdin, hani son nəfəsimizi bir - birimizin qucağında verəcəkdik AŞKIM ...... Bəs nə oldu ? Nə ? Nə ????

Səni ilk dəfə gördüyümdə səni itirəcəyimdən qorxurdum. Çünki, səni özüm olaraq qebul edib sevdim. Sənsizlik mənə çox ağırdır. Çox zəifləmişəm CANIM çoooo...ox. Sanki içimdə eyilmiş ağacı