kökündən baltalayıb qırdılar...

Soyuq otaqlar, qaranlıqlar və göz yaşlarım mənə qalib gəldi. Bilirəm sən də tənhasan, gəlbin tənhadır... Amma qururuna qalib gələ bilmirsən. Bəlkə də yanılıram, bəlkə də həyatına kimsə girib bilmirəm..Tək bildiyim şey əlacsız xəstələr kimi son günlərimi yaşamağımdır.

Söylə bir vaxtlar mənə aid olan o isti əllərini bir daha tutub öpə biləcəm mi????

Sən mənim hər şeyimsən AŞKIM... Gecələr boyu yuxusuz qaldım, səni düşündüm və hər gecə səninlə keçirdiyim günləri, səninlə birlikdə xəyal etdiyim düşüncələri ağlımdan keçirir və ağlıyıram. Bu yazdıqlarımı sənə göndərmək istəyirəm amma artıq o qədər uzağam ki, sənin nömrəvi də bilmirəm.

İndi isə məktubum yazılıb və kim tərəfindən oxunacaq bilmirəm. Oxuyanlar bəlkə də güləcəklər, bəlkə də ağlıyacaqlar bilmirəm. Bəlkə də nə vaxtsa sən də bu yazdıqlarımı oxuyacaqsan və indi mənim kimi göz yaşlarını saxlaya bilməyəcəksən. Amma sən mənim kimi zəif və qurursuz deyilsən. Sil göz yaşlarını.. Ağlamaa... Niyə ağlıyırsan, göz yaşların mənim göz yaşlarımla mı yarışır ???

Son nəfəsimə kimi səni gözləyəcəm AŞKIM... Və məni yaşadan da elə budur bəlkə nə vaxtsa mənə dönərsən deyə.

SƏNİ ÇOX SEVİRƏM . . . . .