Ayan dükanda satıcı işləyirdi. Bir gün dükana gələn cavan bir oğlan yolu azdığını söylədi. Mən buradan necə çıxa bilərəm??? Siz hara getmək istəyirsiniz??? Mən dənizə getmək istəyirdim amma yolumu azdım. Bu döngəni keçin düz gedin yolun sağ tərəfində bazar yazılıb oradan sola dönün. Çox sağ olun xanım çox minnətdaram. Adım Nihatdır. Bəs sizin??? Sağ olun deyə Ayan cavab verir. Adının gizli qalmasını istəyən qız ona adını demək istəyirdi amma nədənsə demədi. Səhəri gün isə gələndə yenə o oğlan dükanın qarşısında durmuşdu. Əlində olan bir dəstə qırmızı gül ilə. Qız onu görəcək özünü itirdi amma nə deyəcəyini bilmədi. Mən sizə öz minnətdarlığımı bildirmək istəyirəm. Xahiş edirəm bunu mənə çox bilməyin. Bəli onların tanışlığı belə başladı. Ayan özünü yuxuda hiss edirdi. Ona elə gəlirdi ki, o yuxu görür. Axı ola bilməz mən necədə xoşbəxtəm. O uşaq vaxtı ana və atasını itirmişdi özü də nənəsi ilə yaşayırdı. Ehtiyac üzündən işləyirdi. Amma Nihat çox varlı, adlı sanlı bir ailənin oğlu idi. Nihat ilk dəfə idi ki, özünü belə xoşbəxt hiss edirdi. Sanki həyatın mənasını Ayanda görürdü. Hər gün səhər gül dəstəsi ilə Ayanı qarşılayırdı. Və nəhayət o özünü toplayıb Ayana onu sevdiyini dedi. Beləliklə də onlar ailə həyatı qurdular. Hər şey nağıl kimi idi. Onların hər günü sevinclə keçirdi. Günlərin birində Ayanın aldığı xəbər onu çox sarsıdır. Ayan heç vaxt ana olmayacaq. Bunun çarəsi yox idi. Ayan hər günü üzüntü içində keçirirdi. Amma nə etməli olacağa çarə yoxdur. Buna baxmayaraq Nihat hər gün ona deyirdi Ayan mən səni sevirəm əsas budur. Qismət bu imiş. Allah nə qoyubsa o da olacaq. Heç ürəyini sıxma o qədər ana sevgisindən məhrum uşaqlar var. Sən öz analıq sevgini onlardan birinə verərsən!!! Beləcə illər keçdi. Nihat iş üçün başqa ölkəyə yollanmalı idi. Onlar dəniz kənarında gəzirdilər. Ayanın gözü dəniz kənarındakı ağ evə sataşdı. Evin önündə satılır yazılmışdır. Ayan Nihata bu evi almağı təklif etdi. Nihat: səbr elə sevgilim mən qayıdanda alarıq. Sən isə o ev barəsində