işə yaramaz!. dedi. Onu kim alacaq ki?

- Amma uzatdın ha!. deyə güldü adam. Onu da, sağ ayağı əskik olan bir uşağa sataram.

Kiçik uşağın ağılı, bu sözlərə yatmışdı. Adam, davam edərək:

- Üstəlik də şagirdsən deyilmi? deyə soruşdu.

- İkiyə gedirəm!.deyə atıldı uşaq. Üçə keçdim sayılır.

- Lap yaxşı!. dedi adam. 5 manat da şagird endirimi etsək, geri qalar 5 manat. O da bazarlıq payı olar. Bu vəziyyətdə ayaqqabı sənindir, satdım getdi!.

Ayaqqabıçı, uşağın çaşmış baxışları arasında dükana girdi. İçəridəki rəflər, onun bəyəndiyi modelin eynisiylə dolu idi. Amma adam, vitrində olanı çıxartdı. Bir taburetka götürüb döndükdən sonra, uşağı oturdub yeni ayaqqabısını geydirdi. Və çıxartdığı köhnəni göstərərək:

- Mənim satış əməliyyatım bitdi!. dedi. Sən də mənə, bunu satsan məmnun olaram.

- Zarafatmı edirsiniz? deyə kəkələdi uşaq. Onun dabanı deşilmək üzrədir. Köhnə bir ayaqqabı, pul edərmi?

- Sən çox cahil qalmısan ay yoldaş.. dedi, adam. Antikvar əşyalardan xəbərin yoxdur hər halda. Bir antikvar nə qədər köhnə isə, o qədər çıx pul məbləği edər. Bu yüzdən ayaqqabın, məncə ən az 30- 40 manat edər.

Kiçik uşaq, ard-arda yaşadığı şokları, üzərindən ata bilmiş deyildi. Mütləq bir yuxuda olmalı idi. Həm də həyatındakı ən gözəl yuxu. Adamın, həyəcandan tərləyən ovuclarına sıxıştırdığı kağız pullara göz gəzdirdikdən
sonra, 10 manatlıq banknotu geri verərək:

- Mənə görə 20 manat bəsdir..dedi. Endirim mövsümünü başlatdınız axı!..

Adam onu qıra bilməyib pulu götürdü. Və bu vaxt yanağına bir öpüş qondurdu. Nədənsə içi içinə sığmırdı.Əgər bütün mallarını bir gündə satsa, belə bir xoşbəxtliyi tapa bilməzdi. Uşaq, yavaşca yerindən qalxdı.Sanki qoltuqağacına ehtiyac duymurdu.İsti bir təbəssümlə təşəkkür edib:

- Atam haqlıymış!. dedi. Şikəst olduğum üçün, kədərlənməmə heç ehtiyac yoxdur!.? demişdi…

ALLAH HEÇ KİMDƏN MƏRHƏMƏT HİSSİNİ ƏSKİK