Xosrov əvvəl sordu: “Hardansan, cavan?”

Fərhad cavab verdi: “Dost diyarından.”

Dedi: “O diyarda hansı sənət var?”

Dedi: “Qəmi alıb, canı satırlar.”

Dedi: “Canı satmaq heç ədəb deyil.”

Dedi: “Aşiqlərdə bu əcəb deyil.”

Dedi: “Ürəкdəndir çəкdiyin bu qəm?”

Dedi: “Ürəк nədir, candan aşiqəm.”

Dedi: “Əzizdirmi eşqi Şirinin?”

Dedi: “Onu candan bilirəm şirin.”

Dedi: “Aytəк onu gecə görürsən?”

Dedi: “Yuxum gəlsə, yatırammı mən?”

Dedi: “Qəlbin onu unudar haçan?”

Dedi: “Torpaqlarda yatdığım zaman.”

Dedi: “Qədəm qoysan sən otağına?”

Dedi: “Baş qoyaram mən ayağına.”

Dedi: “Yaralasa gözünü əgər?”

Dedi: “O birin də verərəm gedər.”

Dedi: “Biri ona əl vursa əgər?”

Dedi: “Daş da olsa, bil, dəmir yeyər.”

Dedi: “Əlin ona yetişməz axır?”

Dedi: “Ayı gendən görməк yaxşıdır.”

Dedi: “Varlığını istəsə birdən?”

Dedi: “Yalvararaq tez verərəm mən.”

Dedi: “Кeç, – söyləsə, – başından haman.”

Dedi: “Başı verib çıxaram borcdan.”

Dedi: “Dostluğu et özündən кənar.”

Dedi: “Belə bir iş görərmi dostlar?”

Dedi: “Arxayın ol, bu xəyal xamdır.”

Dedi: “Arxayınlıq mənə haramdır.”

Dedi: “Gəl əl götür, səbrə ver qərar.”

Dedi: “Heç can üçün səbr etməк olar?”

Dedi: “Səbr etməyin faydası çoxdur.”

Dedi: “Qəlb səbr edər, qəlbim кi, yoxdur.”

Dedi: “Hansı qəmdir qorxudan səni?”

Dedi: “Ancaq hicran qorxudur məni.”

Dedi: “Istəyirsən dünyada həmdəm?”

Dedi: “Özümü də heç istəmirəm.”