İki sevgili varmış. Hansı ki insanın içini dımır dımır etdirən ümid dolu bir
sevgiymiş onlarınki. Evlənməyi düşünürlərmiş. Deyərkən bir gün
cavanın xaricinə getmə məcburiyyəti doğulmuş. Qız gözyaşları
içində qalmış. Onsuz necə yaşayacağını bilməyirmiş. O zaman cavan
cibindən bir üzük çıxartmış və demiş ki 'Mən iki il sonra dönəcəyəm.
Əgər döndüyüm günə qədər barmağından bu üzüyü heç çıxartmazsansa məni
həqiqətən sevdiyini anlayacağam və dərhal evlənəcəyik. Gənc qız çarəsiz
qəbul etmiş. Uşaq getmiş.
Qız üzüyü heç çıxartmamış. Taa ki... Taa ki sevgilisini
qarşılamağa getdiyi günə qədər. O gün sahildə dayanmış özünə
nişanlısını gətirən gəminin sahilə yanaşmasını izləyirmiş həyəcanla.
Birdən göyərtədə cavanı görmüş. Ürəyi ağızına gəlmiş. Sevinc içində
özünü göstərməyə çalışmış.
Əlini cibindən çıxardıb yelləyim deyərkən "şıp" deyə bir səslə diksinmiş.
Üzük barmağından düşmüş, dənizin dərinliklərində itib getmiş! Nə
etdisə, nə söylədisə cavanı razısala bilməmiş. Uşaq qızı tərk
etmiş. Vaxt keçmiş.
Qız bir gün həmişə nişanlısıyla birlikdə getdikləri balıqçıya uğramış.
Birdə baxmış ki cavan orada! Dərhal yanına yaxınlaşıb olanları
izah etməyə çalışmış. Cavan ilk başlarda bir az soyuq davrandsa da
sonunda yelkənləri suya endirmiş. Uzun ayrılığın gətirdiyi həsrətlə
bir-birlərinə sarılmışlar. Xoşbəxtlik üzlərində oxunurmuş sanki. Bu
hadisənin şərəfinə dərhal yemək sifariş vermişlər. Bir neçə dəqiqə sonra bir
qabda balıqları gəlmiş. İştahla çəngəl bıçaqa davranmışlar.
Balığı kəsdiklərində içindən nə çıxmış deyərsiniz?
Üzük dediniz deyilmi?
Xeyir bu üzük deyil.
Bu bir Kalçukdur!
Siz çox Türk filmlərini seyr etmisiniz...)))