, almazlarını tuturdu. Hətta bu pullar onlardan belə qiymətli idi. Bu pullar, bu köhnə simit pulları, Cənnəti satın ala biləcək pullar idi. Sanki heç buraxmaq istəməyən bir duyğu ilə sıx anladı bu köhnə simit pullarını. Oturduğu yerdən qalxa bilmədi Sevinc Müəllimə. İçinin dolduğunu, tərif edilə bilməyən duyğulara boğulduğunu hiss etdi. Birdən boşalan güclü yağışlar kimi ağlamaya başladı. Ağladı… Ağladı… Ağladı. Özünə gəldiyində axşam olmuşdu. Yavaş addımlarla sinifdən çıxıb məktəbdən ayrılarkən gözətçi Sadiq ‘Köhnə Simit pulları ilə cənnəti satın almaq… Köhnə Simit pulları ilə cənnəti satın almaq’ deyə Sevinc müəllimənin sayıqladığını eşitdi. Gözətçinin heyrətlər içində, ‘Nə dediniz müəllimə?’ deməsini belə eşitməyən Sevinc müəllimə, gözətçinin çaşmış baxışları altında axşamın alaqaranlığına