AŞK ACISI

O zamanlar 18 yaşındayım.Birgün çok hastaydım beni hastaneye kaldırdılar.Geçici olarak beni bir odaya yatırdılar.Aynı odada yattığım bir genç vardı.onu görür görmez aşık olmuştum.Oda bana aşık olmuştu ve biz birsüre sonra çıkmaya başladık.İlişikimizde ciddi düşünüyoduk.Çıktığımızdan,Bütün herkes ,ailem bigisi vardı.İlişkimizin 3.ci senesinde o askere gitti.Kendi aramızda sözlenmiştik.Ona en zor günlerinde hep yanında oldum.Askerden gelincede beni istemeye gelecekti.Askerliğinin bitmesine 2 hafta kala görüştük.benim hazırlık yapmamı gelince hemen istemeye geleceğini ,aileme söylememi istedi.Bende aileme söyledim.Biz başladık hazırlık yapmaya.Neyse askerden geldi.o Beni ne aradı,ne sordu.Sonra dayanamayıp ben aradım ama telefonunu bile açmadı.Ailem sürekli onu soruyodu.Çok zor günler geçirdim.Ama içimde hep bir umut vardı.bigün mutlaka o beni arayacaktı.Ama aramasını 3 ay bekledim aramadı.Ve bütün hayallerim yıkılmıştı.Ondan başka kimseyi sevemeyeceğimi biliyodum.Hergün onu unutmaya çlaıştım ama bitürlü unutamadım.Ondan artık kesdim.Ve kendime yeni bir düzen kurdum.Ayrılalı 1 yıl oldu.Ve o beni daha yeni aradı.Benden özür diledi.Ve benden kendisini affetmemi istedi ve bende tek kelimeyle omaaaaaz dedim.Böylelikle bir aşk böyle ortada ayrılınması gereken bir sebep yokken bitti.(Aslında onu hala çok seviyorum )