oysa ki....

Bir peri masalı değilmiş yaşam...Ama öyle anlattılar,öyle umutlandırdılar asırlarca

bizi;filmler,masalllar,şarkılarla...Mutlu sonlara şartlandık daima..Kötülerin cezalandığı,iyilerin hep ödül

aldığı..Sevenlerin kavuştuğu,gerçek aşkın hep galip geldiği yaşamlara hazırladılar!!!Hangimiz kül kedisine

öykünmedik ki daha üç beş yaşında?Hangimiz beyaz atlı prens olup komşu kızını kaçırmadık ki

rüyalarımızda?OYUNLAR OYNADIK ÇOCUKLUĞUMUZCA;ERİŞKİN YILLARIN PROVALARINDA...Ama hep

yanlış rollere ve yanlış öykülere sürüklendik sonra...Ve mutsuzluğa...SONSUZ mutsuzluğa...Hep yanlış

yerde,yanlı zamanda ve yanlış insanla olduk;masallara inat,şarkılara tezat!!!En kötüsü de biz;biz

olamadık!!!Rollerimize uzak düştü gölgelerimiz...