ölmeyi özledim

ben hayatta birini sevdim oda beni hergün ağlattı sonra birini daha sevdim oda gitti.bazen düşünüyorumda bu yaşadıklarım hangi günahımın bedeli ya aşık olmanın günah olduğunu bilseydim yemin edrim aşık olmazdım şuanda birtek isteğim ölmek belki diğer tarafta aşk yoktur .herşey yalan olsada yinede seviyorum o beni bırakmış bırakalı hiç yüzüm gülmüyor hiç zaman geçmiyorçünkü onu çok özledim belki size hiç olmadı ama bana hep oluyor ve ben bu yüzdende alışkınım acı çekmeye ben ne kadar onu unuttum desemde gözlerim unutmuyor kalbim silemiyor onun o acımasız sözlerine de yüreğimin artık dayanacak gücü kalmadı bu onun o acımasız sözleriyle hergün öleceğime birkere ölürüm daha iyi ne yaptıysam olmadı bir türlü yaranamadım ona zaten kendiside çirkin e bende çirkinim fazla güzel değilim ne yapim benim bu gönlüm de çirkinlere yer varmış demekki.hergün ağlamaktan bıktım artık her sevdemamda çok yoruldum bıktım artık birdaha kesinlikle aşık olmayı istemiyorum çünkü beni herşeyden nefret ettirdi tıpkı kendisinden nefret ettirdiği gibi ben şimdi arkadaşlarıma sevmiyorum diyorum ama yüreği öyle demiyor yeni ben sevmiyorum onu aptal yüreğim seviyor keşke hiç doğmasaydım annemin karnında ben daha rahattım .hayatın kötülüklerini bile bilmiyordum.şimdi bana geri dönse ben artık istemem onu çünkü o rüzgarın coşturduğu bir tuz bulutu bugün bana eser yarın ellere yani aynı acıları tekrar tekrar çekememyüreğm dayanamaz...