Bir Dəniz fənəri.. Okeanla sonsuza qədər qonşudu. Okeanınmı ona daha çox ehtiyacı var yoxsa, dəniz fənərimi okean üçün imtina edilməz bir sevgilidir?
-Gündüzləri, dəniz fənəri üsyanlardadı... Çünki yanındakı biricik sevgilisi gözlərinin qarşısında günəşlə ehtirasla sevişməkdədir. Həmişə gecə olsun istər, sevgilisi ona qalsın, tək onda tapsın gecədəki rənginin gözəlliyini... Dəniz fənəri, kiçikdir okeana görə amma günəşin eşqindən daha böyükdür eşqi okeana...

-Gecələri isə dəniz fənəri, xoşbəxtliklər arxasındadır, gecənin əsrarəngiz səssizliyində. Hər işıq dövründə dəli olar dəniz fənəri zövqdən, sanki rəqs edər okeanın ən uzaq nöqtələrinə uzanaraq. Daha gerçəkdir dəniz fənəri, gecə yalnız o və okean vardır məhdud görüş gizliliyində.

-Gündüzləri dəniz fənəri bir heçdir bütün aldatmalara şahid olaraq. Günəş isə gecə olunca bu hissi görə bilməz.. Gecə, dəniz fənəri ilə okeanın eşqinin rəqs edişinə günəş şahidlik etməz..

-Gün bitimində və başlanğıcında təslim edərlər sevgili okeanlarını bir-birlərinə günəş və dəniz fənəri.
Günəşin okeanla arasına girən bir maneə vardır bəzən, bu işgəncədir günəşi kiçildən. Buludlardır, bu xain, gündüz eşqində günəşə okeanı göstərməyən. Günəş isə bütün gücüylə döyüşər okeana çatmaq üçün. O qədər yaxınlaşar ki, buludlara buludlar, sıxlaşar, sıxlaşar və səma ağlamaya başlar okean həsrətindən hesabsızca titrəyər.

-Okean bütün damlaları həsrətlə qucaqlayar, hər damla onu günəşinə daha çox yaxınlaşdırmaqdadır. Səma ağlar, ağlar ta ki son damlası bitənə qədər. Okean damlalarla böyüyər böyüyər böyüklüyünə daha həcm qataraq eşqinin sevgi damlalarıyla. Bilməzdi okean, hər yağışla sevgisini ona çatdırmaq istəyən bir günəşinin olduğunu. Hər yağış yağdığında okean hirslənər günəşinə gündüz onu tərk etdiyini düşünər, tündxasiyyətləşər, dalğalanar hirsindən bilə bilməz günəşinin ona çatmaq üçün döyüşdüyünü.

-İntiqamını dəniz fənərindən alar okean, onun niyə gündüz sevgilisi olmadığını dəfələrlə qamçılayaraq soruşar dəniz