Səhər tezdən oyananda..Ən qorxulu şey –> O`nun yumulu, sevimli gözlərini görməməkdi..O`nun xımır-xımır gələn nəfəsini eşidməməkdi..Və sənə doğma olan qoxunu yanında hiss etməmək..
Elə qorxuludu ki O`nun əllərinin çiynimdə olmadığını bilmək..Və ona neçə saat sadəcə, sakitcə gülümsəyərək baxa bilməmək..
Günəşin nuru saçır hər yana..Və sən oyanmısan..Yumşaq corablarını geyinmək..Ona səhər yeməyi hazırlamağa getmək..Amma onun yanında olmamasını anlamaq..
Çox qorxuludu inan..
Çox pisdi aynada onun əksini bir daha görə bilməmək..Elə qorxuludu O`nsuz qalmaq..Ən qorxulusu isə onun səsini bir daha eşitməmək.. Elə qorxuludu ki, axşamadək O`nsuz günü keçirmək..Bütün gün O`ndan bir kəlmə belə eşitməmək..Sevimli səsim..Hərşeydən sevimlim..
Ən dəhşətlisi isə mən bu ömrü Sən`siz yaşayacam..
Necə əziyət çəkirdim, təzə-təzə alışa bilmirdim yoxuluğuna..Hər gün, hər səhər qucaqlayaraq rəsmini, ağlayırdım doyunca..Səsim kəsilincə..Dənizləri qurudana qədər..
Sən bilirsənki mən ağlamağı sevmirəm..Amma sən`sizlik qorxusu məni tez-tez ağladır..
Yastığı sıxıram bərk-bərk və gizlədirəm üzümü hər ağlayanda, heç kim görməsin göz yaşlarımı , heç kəs eşidməsin deyə..Axı sən yoxsan..Göz yaşlarımı silməyəcəksən artıq..
Payız soyuğu heç vaxt üşütməzdi məni...Çünki sən`in sevgin qızdırardı məni..
Sən ən dəyərli insanım ..Mənə çox yaxın, hər şeyini unudub dərdlərimi bölüşən idin..Ən yaxın dostum idin..Ən gözəl məsləhətləri verən..Sən heçkimə bənzəmirdin..Amma yox oldun..Ən gözəl arzularımız yarım qaldı..
Sən`ə aiddi - bütün sevgim,məhəbbətim,xəyallarım..Sən`ə aiddi məndən olan hər damla..Yalnız sən`ə həsr olmaqdı arzum...Mən sən`i sevmək üçün doğulmuşam..Sən`i sən`siz sevməli olsam da...Gözlərim ömürlük yaşlı qalsa da..
Sevgilim sən ən dəyərli insansan mənə görə..Yalnız sən`in yanında, ən xoşbəxt idim mən..İnan hazıram yalvarmağa...Sadəcə getmə yanımdan..Dinmə, bir kəlmə, belə demə amma sadəcə yanımda qal .. Nəfəs aldığını bilim,,Yaşadığını görüm...Amma heyf..Bunlar sadəcə