Ana sən niyə buradasan.Xalam ağlayaraq Ananın yeni evi artıq burasıdır dedi. Sənin evinin şüşələri niyə yoxdur,qapısı niyə yoxdur. Sən bu evə necə girdin ana. Küçələrin çox dar Yol üstündə sənin evin kimi bir sürü ev var. Sənə ehtiyacım var. Heç qorxmazdım sən varkən. Yatarkən belə hiss edərdim başımda kölgəni. Ürəyinin laylası gözlərəmin içində idi. Əllərinin şəvqətiylə toxunarkən bədənimə. Yatarkən belə anlardım yanımda olduğunu. Gecələri qorxuram ana. Anam niyə gəlmir deyə soruşuram. ANAN YENİ BİR EVƏ KÖÇDÜ deyir atam. Köçmək nə deməkdir ana. Əvvəlki kimi sevmir məni atam Köçdüyü evdən anamı gətir deyirəm. Anam nəfəs ala bilməz orada Anam darıxar orda deyirəm. Həm anam getdiyi gündən sən məni sevmirsən Nə olar xala, anamı geri gətir deyirəm. Xalam yenə ağlayır. Və qucaqlaşıb yatırıq. Mən bu il məktəbə başladım. Keçən gün müəllimim Hər kəs istədiyi bir rəsm çəksin dedi. Mən sənin evini çəkdim ana. Qonşularının evinidə çəkdim. Yol boyu düzülən ağacları da Heç cür oxuyub başa düşmədiyim O ağ daşlarıda. Hətta evinin üstündəki gülləri də. Müəllimim əlinə aldı baxdı...baxdı..... Nədənsə gözləri doldu Yanağıma sığal çəkdi. Sonra məni qucaqlıyıb ağlamağa başladı. Müəllimim də ağlayır ana. Bax! o belə bəyənmədi sənin yeni evini. Bəyənsəydi nə gözəl çəkmisən deyərdi. Afərin deyərdi, ulduzlu imza atardı Bəlkə də divara asardı. Yalnız mənə, YAZIQ YETİM BALAM dedi. Yazıq nə demək,yetim nə demək ana. Səhərlər dostlarımı anaları gətirir məktəbə. Sinif yoldaşımın anasına Xala sən də köçəcəksənmi yeni evinə? dedim. XEYR dedi,bizim evimiz var. Bizim evimiz də var ama anam köçdü dedim Getdiyindən bəri bəlkə məndən ötrü darıxıb Dönərsən deyə gözləyirəm. Nə olar xala, heç olmasa sən köçmə dedim. Hıçqıra hıçqıra Ağlamağa başladı dostumun anası. Hər kəs ağlayır ana,hər kəs ağlayır. Heç kim sənin yeni evini bəyənmir. Darıxmırsanmı? sevmirsənmi məni? Nə olar çıx o evdən ana,səni gözləyirəm Sənə ehtiyacım var,nə olar gəl Hərdən bir məktəbə sən apar,südümü sən içirt. O isə hər gece bir