Hec göre bilmediyim,ama daim hiss etdiyim gözlerinden bir qurtum nefes alib sene yaziram.Sen ve Men iki ayri şeherin seherinde eyni güneşle oyanan iki sevdali...Güneşi gözleyen quru yarpaq kimi axşam qirmiziliginda gelecekmişsen kimi hemişe seni gözleyirem...Bilirem heç bir zaman qapimi döymeyecek ellerimle belkede heç bir zaman ellerini tuta bilmiyecem...olsun men yenede seni çox sevirem.Deymesin dodaqlarim dodaqlarina...Sevgi bu deyilmi?Yoxlugunda bele sevmeyi bilmek,men seni yoxlugunda bele sevmeye raziyam..Bilirem gözlerini heç gormedim ama gormesem de hemişe seni yaşiyiram men..Seninle yaşayir kimi yaşayiram senden uzaqlarda buralarda...Seninle görmeden sevmeyi,toxunmadan hiss etmeyi öyrendim men...Seninle ürekden sevmeyi öyrendim men!