3 Fevral...O qaranlıq gecədə.. Mən sən`sizliyimə ağladım..Buludlarda dərdimə ağladı..
Ağlayaraq yerə sərilən hər yağış damlası sevgimizə şahid idi..O, yağış - gedişinədə şahid oldu..
Uğrunda ağlamağa doymadığım, sən `sizliyi mənə gətirən yağışlı gecədə - məhv oldum..Əridim, tükəndim..
Unudulmur, izin qalıb qəlbimdə.. Adın belə keçəndə gülümsədiyim... O, yağışlı gecədə yox oldun `Sevgili` m.. Məni Sən`siz qoydun..Yağış ayırdı sən`i məndən..Yağış gizlətmir göz yaşlarımı..Getdiyin yoldan izlərinidə silə bilmir..
Yağış göz yaşlarıma qoşuldu..Mənlə birgə ağladı…
3 Fevral... O lənətə gəlmiş gecə aldı Sən` i məndən...
O gecə mələklərlə bəzənmiş nur ələnirdi göylərdən..
Buludlarda ağlayırdı səhər tezdən...Olacaqları bilirmiş kimi öncədən.. Kəlimələr yetmir indi.... Çünki `O` mələklərlə birgə getdi..
Dünya dönür..İnsanlar... Xoşbəxtdirlər... Mənə isə bir şey qalıb ... `Ağla və bax kənardan`...
Xəyallar reallaşır... Bütün arzular yerinə yetəcək... Bircə `SƏN` tamamlanmır ömrümdə..Dolmur yerin...Doldurulmur..
Mənsə bu cılız bədənlə bütün kədərlərə, ən əsası Sən`sizliyə tab gətirməyə çalışıram Sevgili.. Gecələrim qara indi.. Nəfəslərim cansız indi..
Əziz `Sevgili` yerlərə-göylərə bir bax.. Onlarda ağlayır matəm quraraq...
Yağış - ayrılıq gətirər..Yağış - göz yaşını gizlər, ayrılıqdan axan..
Mən sən `siz tənhalaşıram.. Mən sən `siz rəssam oluram.. Mən sən`siz yazıram, yaradıram..
Mən sən`siz şair oluram.. Gözlərinə baxıb canlandıra bilmədiyim hissləri boş səyfələrə tökürəm..
Heç bir anlamı yoxdu sevgili.. Sən görmürsən etdiyim gözəllikləri..Yazdığım şirin kəlmələri oxumursan..Göz yaşlarımı silmirsən, ömrümdən...Rəsmlərə baxıb gülümsəmirsən..Nə mənası var `Sevgili`?..
Bəzən soruşuram öz-özümə - `Niyə Həyat? Niyə bu qədər acı dad?` - deyə..