Dursun zaman. Dayansın bütün insanlar,hamı oxusun bu yazını. Dünya oxusun bu yazımı. Buludlar ağlasın,ağaclarda bir yarpaq belə qalmasın.Hamı böyük bir hüzünə qərq olsun,hamı sussun. Hamı süküta qərq olsun. Çünki...
Sən getdin. Dünya səni itirdi. Sən sevginin ən böyük təmsilçisi. Sən yoxsan... Heç kim bu gün gülməməlidir. Hamı sənin yasını saxlamalıdır. Axı sən yoxsan. Həyatın ən gözəl üzü, axı sən yoxsan. Bir fırtına qopmalı, hamını vahimə basmalı,bütün üzlərdə kədər olmalı. Dünya son sevgisini itirdi.İçində sevgi qalmış son insanı itirdi. Dünya səni itirdi səni...
Və mən fikirləşirəm, yenə də həyat davam edə bilərmi? Yağış yavaş ağlıya bilərmi? Narın narın yağa bilərmi?Sən yoxsan deyə hər yağışında hönkürdəməzmi?
İnsanlar dözə bilərmi bu acıya. Heç bir yaxşılığında qarşılıq gözləməyən insan yenədə gələ bilərmi bu dünyaya? Yağsın yağış,tufan qopsun. Hamı ağlasın...
Axı mən səni itirdim. Sənsiz dözə bilərmmi? Yox, mənim üçün də zaman durmalıdır. Sənsiz bir anım belə olmamalıdır. Sənin kimi möhtəşəm birisi çıxa bilərmi mənim qarşıma? Sevə bilərəmmi səndən sonra?Başqasının nazına dözə bilərəmmi? Yox mən təkcə səni istiyirdim, təkcə səni... Mən necə dözərəm buna?Dünya necə dözər bu acıya?