Gözlərini yavaş-yavaş açmağa başladı... Günəşin gur işığı gözlərini qamaşdırdı. Əlinin tərsini gözünə tutub havada saxladı işığın qarşısını almaq üçün. Bütün bədəni daşdan idi,sanki çökmüşdü çəmənliyə... Digər əlini gəzdirməyə başladı otluğun üzərində. Gücnən dikəldi...Əllərini arxada carpazlaşdırıb arxaya söykəndi... Başını qaldırıb göyə baxmağa başladı... Gün işığı altında par-par parıldıyan iki damla göz yaşı axmağa başladı yanaqlarıyla... Neynəmişdi o? Düşündükcə utancından qıp-qırmızı olurdu yanaqları... Bu zaman göz yaşları alovlana-alovlana iz buraxırdı üzündə... Ayağa qalxdı... Asta-asta,səndələyə-səndələyə getməyə başladı... O vurulmuşdu... Amma kimə? Artıq başqasının olan bir sevgiliyə... Ah necə də axmaq idi o... Necə ürəyini yandırmışdı qadağan olmuş sevgiyə...
Uzanmışdı ona verilən daş kimi yataqda o... Otağın tavanındakı deşikdən gözünə işıq şüası düşürdü. Amma o qədər dərin fikirlərə dalmışdı ki, narahat eləmirdi belə onu.. O bunu necə eliyə bilmişdi. Bağlı olduğu halda necə vurulmuşdu o qızcığaza... Axı o evli idi... Çox sıxılmışdı düşüncələrdən. Boğulurdu sanki... Durdu yatağınnan çıxdı çadırınnan. Yavaş-yavaş sirkin qurulduğu ərazidən çıxaran dəmir darvazaya tərəf getməyə başladı.. Çatdığı zaman duruxdu yerində... Gözləri bəzəndi büllur yaş damlalarıyla. Qarşısında dayanmışdı qadağan olunmuş sevgisi. Qız da baxırdı dərin baxışlarla ona... İkisi də bitmiş, tükənmiş görünürdü... Getdikcə yaxınlaşırdılar bir-birinə... Qız qaçıb qucaqlamaq öpmək istəyirdi onu... Amma... Amma olmazdı... Olamazdııı... Çarəsizcə hıçqıraraq ağlayırdı için-için.
Az qalmışdı ona çatmağa... Amma yenə duruxub qaldı yerində... Arxadan incə əllər qucaqladı onun belini...
---Sevgilim hardasan səhərdən səni axtarıram: dedi oğlana qadını.... Sarsdı arxadan gələn o səs onu... Dondu qaldı yerində... Amma sarsılmayan qız idi.Hələ də gəlirdi ona tərəf. Onun o siması ümidsizliyə təhrik eliyirdi oğlanı. Gülürdü qızcığaz. "Salam"-dedi oğlanın qadınına:
---Xanım... Sizə bir söz