Meni sevmirsen, bes niye xoşbext deyilsen, niye üzün gülmür? Menimle olanda sene vere bilmediyim hansı gözellik yox idi?
Sene canımı da vermeye hazır idim.. İndi de olanlara baxmayaraq sevirem seni.. Unuda bilmirem.. Darıxıram, gel.. Seninle olmaqdan doya bilmedim.. Sonu tamamlanmamış söhbetlerimiz vardı..

Gülüb qurtara bilmediyimiz şirinliklerimiz vardı.. Güle bilmirem.. Heç ne güldürmür meni.. Heç neyin dadı yoxdu.. Neler aparmısan menden meger? Niye getdin? Bele tez.. Gülüşün, baxışın, toxunuşun valeh edirdi meni..
Seni sevirem eşitmek isteyirem o dodaqlardan.. O kelmeleri duymaq isteyirem gözlerinde.. Seni soruşurlar menden.. Deyirem yaxşıdı.. "Getdi, meni qoyub getdi" deye bilmirem.. Bununla barışa bilmirem.. Qayıdacaqsan göresen?

Ümüdüm sevindirir meni.. Üreyim "O seni sevir" deyir.. Sevirsen, göresen? Mene sevirem deye bilersen? Darıxmışam, gel.. Sevirem de mene.. Darıxmışam.. Üreyim aşıb-daşır.. Seni isteyir.. Daha döze bilmirem sensiz..

Çox oldu getdiyin.. Men daha sensiz qala bilmirem.. Darıxmışam, çox darıxmışam.. Sen gel.. Men tek seni isteyirem.. Sen gel.. Menim heç bir derdim qalmaz..
Sen gelsen, mene özünle apardığın xoşbextliyimi, şirinliyimi qaytaracaqsan.. Mene seni qaytar, özümü qaytar.. Sevgimi qaytar.. Gel, daha heç yere getme..

Seni sevirem, bunu unutma! Seni sevirem...