"İncir Reçeli" saatlarla ağlamağıma səbəb olan bir film oldu.

Və sonra sizə yazmaq istədim yenə.



Niyə biz insanlar həmişə sevgimizi söyləməkdə gecikirik?

Niyə qürurumuzdan tikdiyimiz bir divarla ətrafımızı qucaqlayırıq?

Həyat çox qısadır və bir dəfə yaşayıb, öləcəyimizi bilə-bilə belə bir axmaqlıq edirik.

Ona görə daha fərqli oyanaq sabahlara.

Sevgimizi saxlamaqdan.

Həyatdan qorxmaqdan.

Qürurumuzdan imtina edək.

Sevgidə qürur olmaz, əvvəlcə bunu bilsin hər kəs.

Sevmək dünyanın ən gözəl möcüzəsidir.

Ürəyinə bir ürək dəyər, gözlərinə bir cüt göz.

Kəpənək kimi olarsan, amma susarsan.

Susmayın. Axmaqlıqdır bu.

İtirəcək nəyimiz var bu həyatda?

Amma qazanacağımız bir insan var, hissləri aşkara çıxaranda.

Yarı olanlar sizlər də fərqli oyanın sabahlara.

Əlinizdə bir dəstə çiçək.

Dilinizdə ona aid ən xüsusi sözlərlə gedin sevdiyinizə.

Ölüm var.

Və həyatda hər şeyi yaşayın, əyrisinə, düzünə baxmayın.

Kim nə edər, kim nə deyər deməyin.

Can yandırıb özünüzü də o atəşdə yandırmayın.

Və gözyaşlarım hələ axır, çünki izlədiyim film.

Oxuduğum sevgi, eşq şeirləri..

Köməkçi olduğum eşqdən dərdli insanlar.

Hamısı mənə yaz dəyirmiş kimi ürəyimdə yığıldı və qələmim yenə mürəkkəbini axıtmaq istədi.

Onun qoxusunu içinizə çəkin, çünki dünyada heç bir qoxu sevdiyinin qoxusunu əvəz etməz.

Gözlərinə baxıb bir-birinizə sevdiyinizi söyləyin.

O edə bilmirsə, belə siz edin. Heç bir şey üçün gec deyil.

Və heç kimin düşüncələrinə əhəmiyyət verməyin, insanlar eqoistdir.

Və heç bir şeyi də bəyənməz bir təbiətə malikdir.

Yaradanın belə yaratdığını bəyənməyəcək qədər üzsüzdürlər.

Sizə dediklərini eşitməyin.

Bir ürəkdə 2 canla..

Gözlərin.. Ürəyin..

Gözəl günlərə oyanıb sevdiyinizə yenidən xoş gəldin deyin..

Özünüzə təəssüf etməyin.

Haydı indi ağlama sırası Məndən Hər kəsə..

İzlədiyim film elə təsir etdi ki, məni həyatda itirməkdən qorxduqlarımı bir dəfə də anladım.

Amma mən sizə