Salam,
İçimdən gəldi yenə yazmaq və sənin məndə başladığın kimi başlayıram yazmağa.. Balaca bir qum dənəsiydin içimdə xoşlandırar deyib keçmişdim. Hardan bilə-bilərdim ki, səni bu qədər sevə biləcəyimi? Nəsən sən içimdə? Bağıran, imkansızlaşdıqca imkansızlaşan Sevgimi? Nə elədin mənə başa düşmürəm. Necə oldu ki, bu qədər böyüyə bildin içimdə? Nə qədər fərqlisən içimdə bunu gözlərinin içinə baxaraq başa sala bilərəm sadəcə sənə.. Kaş o an gəlsə də deyə bilsəm bunları sənə. Sənin hər şeyin necə olur ki, bu qədər saf, təbii və təmiz qəbul edə bilirəm heyrətlənirəm inan özümə. Tanıya bilmirəm çox vaxt.. Səni buna görə böyük bir xoşbəxtliklə günahlandırıram..
Çox gözəldir səni Sevmək, Acısını dadmaq və çox pisdir səni yoxluğunda belə darıxıb, yaşaya bilməmək..
Məktublarda xəbərsiz Sevgili ilkimsən mənim ilk qəlbimi coşduransan. Bəlkə hisslərimi bilsən qarşılıq verərsən bu balaca məsum Sevgiyə və məni bu səhifəyə yazmaqdan saxlaya bilərsən. Amma hardasan ki, indi gözüm səni görür, amma qəlbini qəlbim nə vaxt görəcək bilmirəm...
Toxundum keçənlərdə sənə fərq etdinmi bilmirəm, amma içimi yandırdı bu toxunuş. Qəlbim alov aldı birdən mən də ilk ilk başladğın kimi içimə axan gözyaşlarım dindirmişdi. O toxunu. Yenidən alov verdi o kor olmaya yaxın olan atəşə. Yenə alov alov oldun içimdə necə keçər bu acı bilmirəm. Tək bildiyim Sevgili acın belə bal kimi qəlbimdə... Səni Sevirəm..!!!
Bir daha baxın ətrafınıza bəlkə bir Sevgi vardır ətrafınızda.

Balaca Bir Sevgi!