Mən səni böyük bir ürəklə sevdim
Gözlərəm deyil, ürəyim idi səni görən
Sən damarlarımdakı qana qarışıb, gəldin oturdun ürəyimə
Bir başqa yerdə ola bilməzdin onsuz da
Sən, mənim ən qiymətli yerimdə, ürəyimdə olmalı idin,
orada qalmalı idin
O ürəyin gerçək sahibi idin
İndi payızdı
Mən dörd fəsil baharı yaşadım
səninlə
Çiçək çiçək açdın ürəyimdə
Ən çox bunu xatırlamağı sevdim səninlə dənizi
dənizi sənsiz, səni də dənizsiz düşünə bilmədim ...
Səni sevərkən dünyanı da sevdim mən, insanları da
Hər şeyə baxmayaraq sevdim səni
Güclüydüm və aşa bilməyəcəyim heç bir çətinlik
yox idi
Sənə çatmamı maneyə törədəcək hər şeyi əridərdim, kül edərdim
Sənə
çatdığımdasa sakit bir gölə çevrilərdim
Və o gölə bir tək sən
girə bilərdin
Səni sevərkən yorulmadım
Çünki sən həyat qaynağı idin
Hər gün yeniləndim
Səninlə çoxaldım, böyüdüm
Əskik qalan neyim varsa tamamladın
Ölməyəcəkdim çünki sən ölməzliyin də özü idin