bilməyəcəkdim...
Hansı yeməkdə nə qədər zülal, vitamin, fosfor, kalsium və s. var heç bilməyəcəkdim...
Hər ay bir uşağın neçə santimetr uzanması, neçə kq kökəlməli olduğu vecimdə belə olmayacaqdı...
38.5 dərəcə temperatur məni də yandırıb öldürməyəcəkdi...

Hansı dişlərin nə vaxt çıxacağı mövzusunda dərin məlumatlara sahib olmayacaqdım..
Qaynanamı, oğluna niyə bu qədər bağlıdır deyə anlamamaqda inad edəcəkdim...
Analar günündə heç kimdən hədiyyə ala bilməyəcəkdim, amma sabahısı gün mənə küsüb geri hədiyyəsini istəyən bir qıza gülümsəyə bilməyəcəkdim...
Səbri, mərhəməti, fədakarlığı, həssaslığı, öyrənməyi, öyrətməyi tam məsuliyyətli istifadə edə bilməyəcəkdim...
Gecə 4:30 da gözü bağlı mətbəxə qədər gedib, stəkana su doldurub yenə gözü bağlı qayıtmaq qabiliyyətini qazana bilməyəcəkdim...
Balaca evimi, mama kreslosu, avtomobil kreslosu, ana qucağı, rəngarəng əmziklər, müxtəlif boyda əmziklər, onlarla növ barbie, tüklü-tüksüz hər növ oyuncaqla və şüşələrlə uşaq dərmanı ilə doldurmayacaqdım...
Hər çıxdığım alverdən sənə alınmış paketlərlə dönə bilməyəcəkdim...

Hamiləlikdə 81 kiloya qədər kökəlib, tərəzini qırmaq istəməyəcəkdim...
Doğumdan sonra günlərlə aç qalıb, dietdə ola bilməyəcək və yemək yeməyin bir lütf, yeyə bilməməyin işgəncə olduğunu bilməyəcəkdim...
Uşaq həkimləri ilə əlaqəm, küçədə gördüyüm reklamlardan ibarət olacaqdı....
Məhəbbət və sevginin bir kişilə qadın arasında yaşanan sevgi olduğunu sanacaq və yanılacaqdım...
Kirpiklərimə qədər sıçratdığın ilk pudinqin dadına baxa bilməyəcəkdim...

Daha çox bildiyimi sanıb amma daha az biləcəkdim...
Üzüklərimin, muncuqlarımın, broşlarımın hara yığıldığı mövzusunda maraq içində olmayacaqdım...
Ürəyim bu qədər dərin atmayacaqdı...
Ürəyim bir ömür boyu birinə aid olmayacaqdı...

Baletə getməyin, bir alət çalmağın, həkim olmağın, mühəndis olmağın, və s. mövzularda sonradan əldə edilmiş məlumatlarım olmayacaqdı...
"Ana bax dişimi fırçaladım" deyə ağızını açıb iyləmək üçün