n uzananda burnumu səhvən dişləyən bir uşağım olmayacaqdı...
Məni bu dünyada ən çox anam sevir sanacaqdım...
Göz əməliyyatından sonra gözlərim bandajlı evə gələndə, nənəsinin qıçlarına yapışıb hıçqıra-hıçqıra saatlarla ağlayan və mənim üçün kədərlənən kiçik bir qıza sahib olmayacaqdım...
Nəvəyə baxmaq şansım olmayacaqdı...
Kürəkənimə zülm etmək, həyatı zəhər etmək zövqünü yaşaya bilməyəcəkdim :D

***
Yemək yeyərkən, qaçaraq gəlib, "ana burnumu sil" deyə mənə bu zövqü bəxş edən biri olmayacaqdı...
Mən divanda yatarkən, qaça qaça yatağının örtüsünü götürüb, üstümə sərmək üçün təngnəfəs qalmağını görə bilməyəcəkdim...
Hər səhər saat 6-da baş ucuma gəlib, səs çıxarmadan yatağa girmək üçün məndən təsdiq gözləyən biri olmayacaq və sənin gəldiyini ilahi bir güclə anlamaq qabiliyyətinə sahib olmayacaqdım...
"Qız evi naz evi" sözünü müdafiə edə bilməyəcəkdim...
Uşaq hekayə kitabları və uşaq inkişafı ilə əlaqədar kitablarla əlaqəm, kitab rəfləriylə məhdud qalacaqdı...
İbtidai məktəb və orta məktəb illərində vidalaşdığım, boya, tüklü qələm və quru boyalarla bir daha qarşılaşmayacaqdım...
Uşaq bezinin olduğu hissələrinin əslində bütün böyük marketlərdə olduğunu bilməyəcək və maxi, midi, mini boylarına mənasız gözlərlə baxacaqdım...

***
Üzümün tumlarını tək-tək çıxarmaq üçün fövqəlbəşər bir məşğulliyyətim əsla olmayacaqdı...
Sulu küftənin küftələrini fındıq böyüklüyündə etmək üçün səbrim heç olmayacaqdı...
Kimisə bu qədər bərk qucaqlaya bilməyəcək və yalayırmış kimi opə bilməyəcəkdim...
Sən olmasaydın əgər mən əsla "mən" olmayacaqdım...
Bir uşaq doğulduğu anda Bir ana doğulmuş