istəyirəm».
Atası gülümsədi və gedib mürəbbə bankasını gətirdi. «Al, götür. Bu sənə hədiyyəmdir», - dedi.
Camal özünü itirmiş halda atasına baxdı.
«Götür! Götür!», - deyə atası israr elədi - «Bu da qaşıq. İnşallah, bu mürəbbə sənə Allahı xatırlamağı öyrədər».
Camal bankanı götürdü. Atası sözünün davamında dedi: «Götür, bü mürəbbə indi sənindir. Onu ürəyin istəyən qədər yeyə bilərsən, ancaq bircə şərtlə: onu ancaq elə yerdə ye ki, səni heç kəs görə bilməsin. Nə qədər istəyirsən, o qədər ye, bir tək yediyin vaxt səni görən olmasın».
Camal əvvəlcə mürəbbəyə, sonra da atasına baxdı. Sözünün tamamında atası əlavə elədi - «Get, get, ammaə elə yerdə ye ki, səni orada görən olmasın», - dedi.
Camal qonaq otağına getdi. Anası divanda əyləşib toxuyurdu. «Bura münasib yer deyil. Anam məni mürəbbə yeyən yerdə görəcək», - düşünüb otaqdan çıxdı.
Camal öz otağına yollandı. Bankanın ağzını açan kimi, Məhəmməd otağa daxil oldu. «Yenə alınmır. Burada da Məhəmməd məni görəcək», - düşünərək, Fatimənin otağına getdi.
Amma bacısı otaqda əyləşib, dərs oxuyurdu. Qardaşının gəldiyini görüb: «Camal, yaxşı gəlmisən. Səni bir dəqiqəyə olar?», - deyə qardaşını hayladı.
- Sən bilirsən, ərəbcə «səbr» necə deyilir?
- Əlbəttə, bilirəm. Səbr ərəbcə - «sabr» kimi səslənir. Atanın bizə əzbərlətdiyi Quran ayəsini yadına sal: «Allah səbr edənləri sevir». «Sabr» və «saabiriin» eyniköklü sözlərdir.
- Çox sağ ol,qaqaş!
- Buyur,bacı.
- Camal,evi niyə mürəbbə bankası ilə gəzib-dolanırsan?
Camal cavabında bacısına bildirdi ki, mürəbbəni ata verib, bir şərtlə ki, onu heç kəs olmayan yerdə yesin.
Fatimə mənalı surətdə gülümsəyərək, yalnızca: «Sənə uğurlar, Camal!» - söylədi.
Bacısının mürəbbəni sevdiyi halda onunla bölüşməyini istəməməsi Camalda təəccüb doğurdu.
«Bax ha!», - deyə Camal fikrən dilləndi - «Yəni elə bir yer tapmaq belə çətin işdir?»
Camal atasının otağına yönəldi. Ancaq burada da atasını təfsir (Quranın məna şərhləri) oxuyan yerdə gördü. Onu narahat etməsin deyə, qapını astaca