qışqırmağa!
Sakitləşib sərxoş bir az,
Dedi: – Xocam, həzrət İlyas!
Sən atmadın kərpic amma,
Anlatdığın şey kafama
Kərpicdən bərk danq elədi!
Sanki, məni silkələdi!
Həmin sərxoş həmin gündən,
Tövbə edib cani dildən.
Sərxoşluğu tərk elədi,
Haqq yolunu dərk elədi.
Sona çatdı bu rəvayət,
Hər bir kəsə olsun