pozmursan ki?!
Mentalitet deyəni edirsən,
Ata-babanın yolu ilə gedirsən.
O ataların ki, bacı öldürməklə, ana bıçaqlamaqla
Namus təmizləyirdilər.
O babalar ki, daim kölə kimi yaşamaqla,
Rəsilərə yaltaqlanmaqla,
Arvadı evdə yeyirdilər.
Şillələri, təpikləri
Əsəbinin bədəli kimi
Arvad uşağa yağdırırdılar.
Əslində isə rüşvət içində boğulub
Özlərini hökumətə sağdırırdılar.
Yox, yox. Sən belə deyilsən.
Biz axı müasirik.
Arvada o qədər hüquq vermişik ki,
Əlində əsir-yesirik.
Sən arvada əziyyət vermirsən ki?!
Sən istirahətdə, o əziyyətdə,
Ama haqqını yemirsən ki.
Hərdən haqqı çatan söyüşləri, təhqirləri göndərirsən,
Sora da yenə əmr edirsən.
Sən arvada işləməyi qadağan etmirsən ki?!
O da işləyir, sən də, bərabərsiniz.
Ama evdə nədənsə bərabərlik yada düşmür,
Kişisiniz, ərsiniz.
Sən qız uşağına nifrət etmirsən ki?!
Oğlanları sadəcə sevirsən,
Qızı başından edirsən.
Qızı namusun sayırsan,
Oğlana pul verib fahişə yanına
Yola salırsan.
Sən arvadını məcburi çadralamırsan ki?!
Geyimdir də - namus-qeyrət qoruyursan.
Vəhabilərə baxıb şükr edirsən, doyursan.
Sən arvadını döymürsən ki?!
Təhqir edirsən, söyürsən
Həyatını zəhərləyib
Mənən öldürürsən.
Sən qadın hüquqlarını pozmursan ki?!
Səncə hamı bərabərdir,
Amma kişilər kişidir.
Arvadı buyurmaq onun işidir.
Yox əşi. Sən vəhşi deyilsən, sən müasirsən.
Sadəcə xəbərin yoxdur,
Çöldə dovşan, evdə şirsən.
Beşinə baxıb şükür edirsən əyalına
Amma təsəvvür də etmirsən ki,
Sənin ibtidailiyinə baxıb
Beş mini də şükr edir öz halına.
Müasirsən,
Bəlkə də gəncsən,
Əzələn çoxdur, ərkəksən,
Evdə arvadla təkbətəksən.
Vəzifənin qabağında boğazsan, dişisən,
Belə davam elə, sən