assosiyasiyalar doğurur. Biz keçid dövründən danışırıq, bu dövrün bütün problemlərini yaşayırıq, dünyanın virtuallaşdığını, informasiya hakimiyyəti dövrünün başladığını görürük və hiss edirik ki, ənənəvi binar dünyagörüşümüz, xeyir və şər, həqiqət və yalan anlayışlarımızla bu dövrü dindirə bilmirik, elə isə ənənəvi xeyir-şər, ağ-qara, həqiqət-yalan – anlayış aparatımızın özündə dəyişiklik etmək, müvafiq keçid dövrü fəlsəfəsi kimi postmodernizmi mənimsəməliyik.Postmoderni​zmin sələfi modernizmdir, postmodernizm modernizmin nailiyyətlərini həm inkar, həm də inkişaf etdirir, üstünlüyü birinciyə verir. Bu iki mərhələ tarixən ard-arda müşahidə olunsa və bağlı olsa da, bir-birindən mütləq surətdə asılı deyil. Hər biri ayrılıqda hər hansı əsərin, şəxsin və ya cəmiyyətin mədəni inkişaf modeli ola bilər. Məsələn, fikrimizcə, Azərbaycan postmodernizm fəlsəfəsinin əsas tezislərindən bəhrələnməlidir. Modernizm iki prinsip – yenilik və keçmişin inkarı prinsipləri üzərində qurulubsa, postmodernizm fəlsəfəsinin başlıca prinsipi dəyərlərin yenidən dəyərləndirilməsidir.Postm​odernizm isə keçmişi silib atmadan, köhnəlmiş stereotip və dəyərlərin yenidən dəyərləndirilməsi yolu ilə Azərbaycan cəmiyyətinin düşüncə sahəsindəki bir çox problemlərinə aydın çözümlər təklif edir. “Postmodernizm plüralizmin əleyhinə olan hər şeyə qarşı yönəlib. O, monizm, unifikasiya, totalitarizm, utopiya və despotizmlərin gizli formaları ilə vidalaşır, əvəzində müxtəliflik və paradiqmaların rəqabətinə keçir” .Postmodernizmin uğrunda savaşdığı nemətlərdən biri mədəni yekcinsliyin (təkkültürlülüyün) əksi olan mədəni müxtəliflikdir.Siyasətdə postmodernizm – insan inkişafının əsası kimi mədəni müxtəlifliyin zərurəti ideyasına əsaslanır. O, alternativ seçimlər deməkdir. Universalizmə və eynicürlüyə meylli modernizmdən fərqli olaraq, postmodernizm fikir müxtəlifliyini alqışlayır. Postmodernizm boş şüar, trafaret mülahizələr toplusu deyil, müasir varlıq üçün prinsipial əhəmiyyətə malik dünyagörüşü, həyat tərzi,