, fəlsəfə, gerçəkliyin fəlsəfi və bədii inikasının ən yeni metodologiyasıdır. Onu da qeyd etmək lazımdır ki, postmodernizm siyasi elmə sirayət etdiyi vaxdan müxtəlif fikirlərlə aydınlaşdırılmağa çalışılmış, nəticədə də insanlarda qeyri-müəyyən və müxtəlif düşüncələrin formalaşmasına gətirib çıxarmışdır.
Postmodernizmin fəlsəfi və tarixi prinsipləri dəyərsiz hesab edib nihilist mövqe nümayiş etdirməsindən bir çoxları narazılığını bildirir. Əksəriyyət isə postmodernizmin əxlaqi və mənəvi dəyərləri aradan qaldırmaq cəhdlərindən şikayətlənir. Fikrimcə, bu iradlar tutularkən bir şey nəzərdən qaçırılır. Nəzərimcə, postmodernistlər əxlaqi və mənəvi dəyərlərə lazımsız, qiymətsiz hökmünü israrla vermirlər. Onlar sadəcə zəruri əsasların və bir şey üzərində konkret bir mövqenin seçim zərurətinin yerini dəyişdirilər. Bu bizə şəxsi mövqeyimizi yaratmaqda azadlıq imkanı verir. Lakin azadlıq elə bir meyardır ki, o bizim hamımızın arzusu ilə hesablaşmır və hesablaşması da mümkün deyil. Fukonun aşağıdakı fikirləri ilə yazımı bitirmək istərdim:
“Zəif, mütərəddid, xəyal və illüziya olmayan hər hansı bir cərəyan, fərdi bir zamanlar inandığı həqiqətdən ayırıb onu başqa qaydalar axtarmağa təhrik edir: bu, fəlsəfədir. Düşüncə tərzinin, dəyərlərə, incəsənət əsərlərinə münasibətin yerdəyişməsi və transformasiyası fərqlənmək və daha artıq nəyəsə nail olmaq üçün başqa cür düşünməyə gətirib çıxarır: bu isə daha çox fəlsəfədir... Bəzi insanların hazırkı boşluq və ehtiras əvəzinə, bir balaca məhdudiyyətdən sonra ideyalar dünyasında narahatçılıq keçirməsi başadüşüləndir. Mən inanıram ki, kimsə öz həyatında bir dəfə də olsa yeni ahəng, yeni baxış bucağı, yeni fəaliyyət üsulu tapıbsa, belə insanları dünyanın düzənsizliyi, tarixin lazımsız insanlarla dolu olması heç vaxt