Ne cox sehv basa dusur, ne cox sehv basa saliriq... Beynimizde nelerse qurur, dogrulugunu yalnisligini bilmeden inaniriq.....
Bizi uzecek, bizi qiracaq, bizi yandiracaq ne qeder sey varsa ustune gedir, olmazi oldurmaq isteyirik...
Sanki hec boyumuruk... Sadece usaqca kaprizlerimizi boyudub adini baglanmaq qoyuruq... Gercek bagliligin ne oldugunu anlayana qeder icinde surunub-surunub dururuq... Ozumuze gunluk, ayliq hetta omurluk acilar, olmazlar secib belimizde onlarla gezirik....
Aci cekdiyimizdenmi qinayiriq ama bunun qeribe bir qurur oldugunu bilmirik...
Acilarimizi niye bu qeder sevirik??? Qorxu, paranoya ya da adina ne deyirikse deyek evvelce yaradir, var edir, sonra qorxuruq...
Eslinde ise sadece isteyirik... Bize aid olmayan bizim olsun...