Əsgərliyinin qurtarmağına az qalmış bir oğlan valideynlərinə zəng etdi:
-Ana, ata!Mən artıq evə qayıdıram, lakin sizdən bir xahişim var.Gələndə yanımda bir dostumu da gətirmək istəyirəm.
-Əlbəttə, gətir!Biz də onunla tanış olmaq istəyirik-dedi valideynləri.
-Lakin çox vacib bir məsələ də var-deyərək sözünə davam etdi-Hemən oğlan müharibə vaxtı kafir düşmən gülləsinə məruz qalıb və nəticədə bir qolu və bir ayağı var.Onun bizim evdə qalmağını istəyirəm.-dedi
-Oğlum!-deyərək validdeynləri sözlərinə davam etdilər.Həmən o oğlan bizim üçün çox böyük çətinlikdir.Biz hələm özümüzə çox çətin baxırıq...qaldı ki, tanımadığımız, yad bir oölana necə baxaq?Bu söhbəti qurtaraq.Sən get o dostuna səninlə gələ bilməyəcəyini söylə-dedilər.
Bir müddət valideynləri övladlarından xəbər ala bilmədilər.Ancaq bir müddət sonra polis gələrək övladlarının çox hündür bir binadan düşərək öldüyünü və bunu da intihar zənn etdiklərini bildirdi.Valideynləri həmən hadisə baş verən yerə getdilər və övladının bir qolu və bir ayağı olduğunu gördülər.
Bir çox insanlar da məhz bu hekayədəki kimidir.Onlar sevdiyimiz, gözəl insanlarla vaxt keçirməyi xoşlayır, amma xoşagəlməyən və qüsurlu (psix və s.) insanlarla münasibət qurmağı xoşlamırlar.