Yağışım, yağ  yenədə hər səhər torpağin uzerinde yeni naxış qur
Gecələr duyduğum nağıllar yatırdır, sen gel yene uzume su vur
Sesinə həsrət qulağımda müxtəlif səslərdən azad et məni
Leysanında boğ gülləri, yeni dənizlər, gölməçələr doğ
Görüm onlara üzümün əksini, məni özümdən küsdürməkdən qorx
Sənə olan ehtiyacmı, sevgimi bilməm səni hiss etməsə solğun dərim
Yenə gəl payızı gətir yaz yağışı tez küsər Günəş qızdıranda məni
Yağış, səni bilmək olmur ya hirslisən ya həzin
Adını qoymaq olmur nəsən sən, yağış yoxsa qəlb səsim?
Pəncərəm olsa bəkə baxardım ondan sənə, vurardın şüşəyə yumruqlarını
Yoxdu otağım, yoxdu divarım, yoxdu evimdə isinməkçün ocağım.
Kor olmaqdan qorxmayıb Günəşin özünə baxacaq qədər ağılsızam mən
Yağış, Günəşə yağ söndür onu nifret edirəm ona hərdən.
Quraqlıqda Tanrısan sən, rəhmini də gözləyirəm Gözlərimdə əriyirəm
Danış mənlə damla-damla  qocalmağın yolundayam, illərdir ki gecikirəm
Yağ ey yağış, insanam mən, ümidlərimi bəsləyirəm, sən suvarır, mən gözləyirəm.