kimi bacısı haqqında heç nə eşidə bilmədi. Axşam hava qəfil dəyişdi, daxma buz kimi oldu. Çır-çırpı gətirib sobanı qaladı. Ana-bala, oturub kəklikotulu çay içdilər.

-Bilirəm, ağrın alım, soruşmağa dilin gəlmir...

......-Dağa-xalanın yanına göndərdim. Yayda gedirəm hərdən. Mal-qaraya baxır, xalanın qoltuğuna sığınıb yaşayır.

Bacısı o vaxt uzun müddət ölümlə çarpışmış, çoxlu qan itirmişdi. Bıçaq zərbələri daha çox buduna dəymişdi, bir də üzündə dərin bir şıram qalmışdı. Günahsız olduğunu deyə-deyə səsi batmışdı. Heç vaxt əynindən qara paltarını çıxarmaz, heç kimlə dinib-danışmazdı. Hamı deyirdi ki, başına hava gəlib.

Kəndə qayıdandan sonra öyrəndi ki, bacısını gətirib qaytaran, qonşu kənddə kənd sovetinin oğlu olan adam yenə evlənib. Özü də iki dəfə. Nədənsə, ikinci arvadı da “qız çıxmayıb”, üçüncünün isə neçə il qaldıqdan sonra uşağı olmayıb, boşayıblar. Qəribədir...

Günlərin bir günündə xalası xəbər göndərdi ki, bacısının vəziyyəti pisləşib, qarnının aşağı tərəfində ağrı başlayıb, həm də şişib. Bunu eşidib başına iki əlli bir qapaz vurdu. Dedi “ana, aparacam onu rayona, həkimə. Əgər düşündüyümüz şeydirsə, bu dəfə öldürüb, gedib girəcəm türməyə”. Bir maşın tapıb apardılar rayona. Yol boyu anası qızın qarnının şişməsini, ağrısının olmasını yozub-yozub qarğış töküb ağladı. Kənddə hələ ki heç kəs bilmirdi. Amma qardaşı qızı öldürəndə biləcəkdilər. Əlqərəz, gəldilər xəstəxanaya. Anası, xalası, bacısı girdilər həkimin yanına. O da dəhlizdə var-gəl eləməyə başladı. Bu həkim şəhərdən təyinatla gəlmişdi, deyilənə görə, çox bilikli idi. Bir az keçmişdi ki, otaqda əvvəlcə qışqırıq qopdu, ağlaşma eşidildi, sonra da qapı zərblə açıldı. Dəhlizə hündür boylu, ətli-qanlı, ağ xalatlı bir qadın çıxdı. Və bərkdən qışqırdı:
-Bu qızın qardaşı sənsən??!!

Oğlanın təəccübdən gözləri bərəldi. Başının işarəsi ilə “hə” dedi. Həkim yaxınlaşdı, gödəkçəsinin yaxasından tutub onu bərk-bərk silkələdi və var qüvvəsi ilə itələdi. Zərbənin təsirindən divara çırpılan